Şeytənət (ər. شيطانة - şeyṭāna - şeytan qadınından) sözü klassik Azərbaycan ədəbi dilində şeytanla, cinlə, pis ruhla bağlı olan hər cür əməli, davranışı, xüsusiyyəti bildirir. Lüğətlərdəki "şeytanlıq, iblislik" tərifi onun əsas mənasını əhatə etsə də, tam mənzərəni verməkdən uzaqdır. Çünki "şeytənət" sadəcə pis ruhların fəaliyyəti ilə məhdudlaşmır; o, həm də insanın özünün pis niyyətlərlə, hiyləgərliklə, fitnə-fəsadla törətdiyi əməlləri də ifadə edə bilər.
"Şeytənət" sözü, "şeytan" kökünün qadın halı olmasına baxmayaraq, cinsə bağlı olmadan həm kişi, həm də qadın üçün işlədilə bilər. Mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişir. Məsələn, bir hadisədə qəsdən edilən, gizli, pis niyyətli bir iş üçün "şeytənət" işlənməsi daha çox uyğun gəlir. Bu halda, sözün "hiylə, fitnə, fəsad" mənaları ön plana keçir.
Nümunə cümlənizdəki "[Bu ləkə] Naxçıvan ilə Lənkəran qulluqçularının içinə çox vaxtdan bəri düşən şeytənət ləkəsidir" ifadəsində "şeytənət ləkəsi" deyimi, Naxçıvan və Lənkəran qulluqçuları arasında uzun müddətdir davam edən, pis niyyətlərlə, hiylə və fitnə ilə əlaqədar olan, əxlaqi və ya siyasi bir çirklənməni, pis bir vəziyyəti təsvir edir. Burada "şeytənət" daha çox korrupsiya, intriqa və ya digər pis əməllər anlamında işlənir.
Başqa nümunələr: "Onun hərəkətlərində gizli bir şeytənət vardı.", "Bu hadisənin arxasında böyük bir şeytənət gizlənir.", "Qədim əfsanələr şeytənətin qorxunc təsirlərindən bəhs edir." Bu cümlələrdə "şeytənət" müxtəlif kontekstlərdə, lakin əsasən gizli, pis, qeyri-insani təsirləri bildirən bir məna daşıyır.