Şeşdrəngi (fars. شش رنگ - şeş rang, "altı rəng") Azərbaycan mətbəxinin zəngin yemək çeşidlərindən biri olan, əsasən altı müxtəlif qurudulmuş meyvənin qarışığından hazırlanan şirni-şor bir növ plov xuruşudur. Lüğətlərdə sadəcə "altı cür quru meyvədən hazırlanan plov xuruşu" kimi izah olunsa da, şeşdrənginin tərkibi və hazırlanması üsulu regionlardan asılı olaraq müxtəliflik göstərə bilər. Ənənəvi olaraq, tərkibinə kişmiş, ərik, albuxara, gavalı, qaysı və armud kimi quru meyvələr daxildir, lakin bəzi bölgələrdə digər quru meyvələr də istifadə oluna bilər. Meyvələr əvvəlcə yuyulur, sonra isə suda və ya şəkər şərbətində bişirilir və ya buxarda hazırlanır. Hazırlanan quru meyvələr plovun üzərinə səpilir və ya plovla birlikdə bişirilir. Bəzi reseptlərdə badam, fındıq və ya digər qoz-fındıq növləri də əlavə edilə bilər.
Şeşdrənginin adı fars dilindən götürülmüşdür və sözün əsl mənası "altı rəng" deməkdir. Bu, quru meyvələrin müxtəlif rənglərini ifadə edir. Ancaq "altı rəng" ifadəsi yalnız meyvələrin rənglərinin müxtəlifliyini deyil, həm də dad və aromaların harmoniyasını əks etdirir. Şeşdrəngi sadəcə bir yemək deyil, həm də Azərbaycan mədəniyyətinin və zəngin qastronomik ənənələrinin təcəssümüdür.
Misal cümlələr:
"Novruz süfrəsinin ən gözəl bəzəklərindən biri də ətirli şeşdrəngi idi."
"Ana şeşdrəngini plovun üzərinə səpərək diqqətlə bəzədi."
"Bu gün bayramdır, şeşdrəngi bişirək!"
Gördüyümüz kimi, "şeşdrəngi" sözü yalnız bir yeməyin adını deyil, həm də onun zəngin dadını, rəngarəngliyini və mədəniyyətlə bağlılığını ifadə edir. Bu sözün istifadəsi həm gündəlik danışıqda, həm də ədəbi əsərlərdə rast gəlinir. Sözün kökündə olan fars sözü də mənasının dəqiq anlaşılmasına kömək edir.