Şenliksiz sifəti, əsasən, "adam az olan", "əhalisi az olan" mənasında işlənir. Lüğətlərdəki bu tərif, sözün əsas mənasını əks etdirir, lakin onun kontekstdə daha geniş mənalar kəsb edə biləcəyini tam əhatə etmir. "Şenlik" sözü özündə canlılıq, fəallıq, qaynayıb-qazanma, əyləncə və həyatın dolğunluğunu ehtiva etdiyindən, "şenliksiz" sifəti bu keyfiyyətlərin olmamasını ifadə edir.
Beləliklə, "şenliksiz" sadəcə əhalinin azlığı ilə deyil, həm də həyatın sakit, cansız, monoton və hərəkətsiz olmasını da ifadə edir. Sözün kökü türk dillərindən gəlir və "şen" (sevincli, əyləncəli, canlı) sözündən törəyərək, önə "şənlik" (bayram, əyləncə) məfhumunu əlavə edir. "Şenliksiz" isə bu canlılıq, fəallıq və həyatın sürətindən məhrum olan bir vəziyyəti təsvir edir.
Misal olaraq, yuxarıda verilən cümlədəki "şenliksiz küçə" ifadəsi, sadəcə insan azlığı ilə yanaşı, küçənin sakit, tənha və cansız olduğunu da vurğulayır. Küçədə heç bir həyat əlaməti, hərəkət və ya fəallıq yoxdur. Bu mənada, "şenliksiz" "sönük", "cansız", "tənha", "susqun" kimi sözlərlə sinonim olaraq da işlənə bilər.
Digər nümunələrə baxaq: "Şenliksiz bir kənd", "Şenliksiz bir həyat", "Şenliksiz bir mənzərə". Bu cümlələrdə "şenliksiz" yalnız əhalinin azlığından bəhs etmir, həm də həmin ərazi və ya həyat tərzinin cansızlığını, monotonluğunu, həyəcan və enerjinin olmamasını ifadə edir. Ona görə də, "şenliksiz" sözünün tərifi daha geniş və çoxcəhətli olmalıdır.