Şanson (fr. chanson) XV-XVI əsrlərdə Fransız musiqi intibahının görkəmli nümayəndələrinin yaradıcılığında milli xüsusiyyətləri özündə əks etdirən vokal janrıdır. Terminin kökü qədim fransız dilindəki "chanson" sözündəndir ki, bu da "mahnı" mənasını verir. Beləliklə, "şanson" sözü özündə geniş mənada "mahnı" anlayışını daşısa da, tarixi və üslubi baxımdan spesifik bir mənaya malikdir. Bu, sadəcə bir mahnı deyil, müəyyən bir tarixi dövrün, yəni Fransız musiqi intibahının estetik prinsiplərini, bədii üslubunu və milli xüsusiyyətlərini əks etdirən xüsusi bir vokal janrıdır.
Şansonun əsas xüsusiyyətləri arasında poetik mətnlərin (əsasən sevgi lirikası, həyat təsviri, satirik və ya didaktik mövzular) musiqi ilə ahəngdar birləşməsi, melodiyaların ifadəliliyi və rəvanlığı, polyfoniya (çoxsəslilik) elementlərinin tətbiqi, milli xarakterli musiqi formalarının istifadəsi qeyd edilə bilər. Müxtəlif dövrlərdə şansonun ifa üsulları və instrumental müşayiəti də dəyişmişdir. XV-XVI əsrlərdə əsasən a cappella (instrumental müşayiətsiz) ifa olunmuş şansonlar, sonrakı dövrlərdə isə müxtəlif musiqi alətləri ilə müşayiət olunmuşdur.
Müasir dövrdə "şanson" termini əsasən Fransız dilində yazılmış və ifa olunan, əsasən müasir populyar musiqi janrına aid olan mahnıları əhatə edir. Lakin bu, tarixi şansonun mənasını kölgədə qoymur. Tarixi kontekst nəzərə alınmaqla, "şanson" sözü həm XV-XVI əsrlərə aid klassik vokal əsərlərini, həm də müasir Fransız mahnılarını ifadə etmək üçün işlədilə bilər. Cümlədə necə işləndiyindən asılı olaraq, onun mənası dəqiqləşdirilir. Məsələn: "Onun ifa etdiyi şansonlar XV əsr Fransız musiqisinin ən yaxşı nümunələrindən idi." və ya "Bu gün səhər radioda yeni bir Fransız şansonu eşitdim." cümlələrində şanson sözünün mənası müxtəlifdir.