Şanələnmək (f. klas.) əsasən Azərbaycan dilinin klassik ədəbiyyatında işlənmiş bir sözdür. Birinci mənası "şanə-şanə olmaq"dır. Şanə, incə, nazik və bəzən də uzunsov şəkildə uzanan şeylərə deyilir. Beləliklə, "şanələnmək" bu incə, nazik, uzunsov hissələrin çox olmasını, bir-birinə yaxın yerləşməsini və ya bir növ parçalanaraq bu formada görünməsini ifadə edir. Bu mənada, səthi bəzən bir-birinə bənzər kiçik hissələrə bölünmüş bir şeyə (məsələn, ince iplərlə toxunmuş bir parça) aid edilə bilər. Daha aydın olması üçün "ipliklərə, telcələrə bölünmək" kimi təsvir edilə bilər.
İkinci, məcazi mənası isə "dəlik-dəlik, deşik-deşik olmaq, parçalanmaq"dır. Bu mənada söz, bir şeyin zədələnməsini, dağılmasını, parçalanaraq çoxlu dəliklərin əmələ gəlməsini bildirir. Misal olaraq, qədim bir toxuculuq əsərinin uzun illər istifadədən sonra parçalanması və ya güclü bir zərbədən sonra bir səthin deşik-deşik olması göstərilə bilər. "Şanələnmək" sözü bu mənada, "yırtılmaq", "parçalanmaq", "dəliklənərək dağılmaq" kimi sözlərlə sinonimdir, lakin daha poetik və təsviri bir ifadədir.
Gətirilən misal şeirdə ("Qəmzə xəncərindən, müjgan oxundan; Ciyər parə-parə, dil şanələnmiş") "şanələnmiş" sözü "dilinin parçalanmış, zədələnmiş, sanki minlərlə kiçik hissəyə bölünmüş" halda olduğunu təsvir edir. Bu məcazi bir ifadədir və dilin ifadə qabiliyyətinin itirilməsi, sözsüz qalma, sarsıntı, dəhşət və ya böyük əzab hissini vurğulayır. Şair burada fiziki bir parçalanmadan çox, emosional və ruhi bir dağılmanı təsvir etmək üçün "şanələnmək" sözündən istifadə edir.