Şaqqıldaq sözü Azərbaycan dilində bir neçə mənada işlənir. Əsasən, uşaq oyuncaqları ilə əlaqədar istifadə olunur və səs çıxarma xüsusiyyətinə malikdir.
Birinci mənası, şaqqıltı səsi çıxaran uşaq oyuncağıdır. Bu mənada “şaqqıldaq” sözü adi bir oyuncağı deyil, xüsusən də şaqqıltı effektinə malik olanları ifadə edir. Məsələn, içərisində kiçik metal parçalar olan və silkələndikdə şaqqıltı yaradan qutu formalı oyuncaqlar, ya da əlində silkələndikdə metal zəncirlərin və ya digər səs çıxaran elementlərin səsi ilə müşayiət olunan oyuncaqlar “şaqqıldaq” adlandırıla bilər. "Şaxşax" sözü ilə sinonim kimi işlənir, lakin “şaxşax” daha çox müəyyən bir forma və görünüşə malik olan oyuncaqlar üçün istifadə olunur. Şaqqıldağın şaxşaxdan fərqi onun səs çıxarma mexanizmində və dizaynında ola bilər.
İkinci mənası, probka atmaq üçün istifadə olunan uşaq tapançasıdır. Bu mənada “şaqqıldaq”, adi bir tapança deyil, xüsusi olaraq, kiçik ölçülü, oyuncaq kimi istifadə edilən və probka (kiçik taxta parçası və ya tıxac) atan bir quruluşdur. Bu tapança əsasən, uşaqlar tərəfindən əyləncə məqsədi ilə istifadə olunur və hər hansı ciddi zərər vermək qabiliyyətinə malik deyildir.
Üçüncü mənası, ritmik səs yaratmaq üçün istifadə olunan zərbli musiqi alətidir. Bu, daha az yayılmış, lakin məlum olan bir mənasıdır. Bu mənada “şaqqıldaq” termini, müəyyən bir musiqi alətinin adından daha çox, onun səs çıxarma üsulunu və xarakterini ifadə edir. Səs, çalındıqda, “şaqqıldamaq” kimi təsvir edilə biləcək, ritmik, kəskin və dəqiq şəkildə təkrarlanan şəkildə olur. Bu alət müəyyən bir forma və materiallardan hazırlana bilər.
Ümumiləşdirərək demək olar ki, “şaqqıldaq” sözü, əsasən, şaqqıltı səsi ilə xarakterizə olunan və uşaqlarla əlaqəli olan əşyaları təsvir etmək üçün istifadə olunur. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişir, lakin hər üç mənada səs çıxarma əsas xüsusiyyət kimi qalır.