Şairkönüllü sifəti, leksik mənası baxımından "şair xasiyyətli", "şair təbiətli", "həssasqəlbli", "incəqəlbli" kimi ifadələrlə əvəz oluna bilər. Lakin bu təriflər tam mənanı əhatə etmir. "Şairkönüllü" daha çox, daxili aləminin zənginliyi, duyğuların intensivliyi və təbiətin estetik zövqə malik olması ilə seçilən bir şəxsiyyəti ifadə edir. Bu, sadəcə həssaslıqdan daha çox, dünyanı fərqli bir perspektivdən, daha dərin və poetik şəkildə qavrama qabiliyyəti deməkdir. Şairkönüllü insan hadisələrə, ətraf mühitə, hətta adi şeylərə belə, adi bir insandan fərqli, daha duyğulu və rəmzi məna yükləyərək yanaşır.
Etimaloji baxımdan, "şair" və "könüllü" sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Könüllü" sözü burada "qəlbin xüsusiyyəti", "daxili aləm" mənasında işlənir. Beləliklə, "şairkönüllü" şairin xarakteristikasına malik olan qəlbin, daxili aləmin təsviridir.
Cümlədə necə işləndiyi nümunələri:
- O, şairkönüllü bir insan idi; hər şeydə gözəllik axtarırdı.
- Şairkönüllü qəlbli qızı gözəl şeirləri ilə heyran etdi.
- Rəssamın əsərləri onun şairkönüllü təbiətini əks etdirirdi.
- Gecə açılmayır, doğmayır sabah; O şairkönüllü, xoşxəyallıya (bu misalda şairkönüllülük, xoşxəyalllıqla yanaşı istifadə olunaraq, obrazın xarakterini daha da dəqiqləşdirir).
Ümumi olaraq, "şairkönüllü" sözü, sadəcə həssaslığı deyil, həm də poetik düşüncə tərzinə, estetik zövqə və dünyanı daha dərin qavrama qabiliyyətinə malik olan bir insanın daxili aləmini ifadə edən zəngin bir leksik vahiddir.