Sinxroniya [yun. σύνχρονος - synkhronos - eyni zamanda] termini əsasən dilçiliyə aid olaraq, bir dil sisteminin müəyyən bir tarixi məqamda və ya dövründəki vəziyyətini, quruluşunu və elementləri arasındakı münasibətləri təsvir edir. Yəni, sinxron tədqiqat bir dilin müəyyən bir vaxt kəsiyindəki halını, onun o andakı fonetikasını, leksikasını, qrammatikasını, üslubunu və s. araşdırır. Bu tədqiqat diaxronik tədqiqatdan fərqli olaraq, dilin tarixi inkişafını deyil, o andakı vəziyyətini öyrənir. Sinxron təhlil dilin statik vəziyyətini, elementləri arasındakı münasibətləri, qrammatik qaydaları və sistemli xüsusiyyətlərini göstərir.
Sinxron dilçilikdə, məsələn, müəyyən bir dövrdə istifadə olunan sözlərin mənaları, onların bir-biri ilə əlaqələri, qrammatik qaydalar və cümlə quruluşu araşdırılır. Bu araşdırma, dilin o dövr üçün xarakterik xüsusiyyətlərini ortaya qoyur. Məsələn, müasir Azərbaycan dilinin sinxron təhlili, hazırkı dövrdə istifadə olunan sözlərin mənalarını, qrammatik qaydalarını və cümlə quruluşunu öyrənir. Bu təhlil, dilin hazırkı vəziyyətini başa düşməyimizə və təsvir etməyimizə kömək edir.
Sinxroniya anlayışı yalnız dilçilikdə deyil, digər sahələrdə də, məsələn, tarix, ədəbiyyat, iqtisadiyyat və s. sahələrdə də eyni zamanda mövcud olan hadisələrin və ya proseslərin öyrənilməsində istifadə olunur. Lakin dilçilikdə bu terminin istifadəsi daha spesifik və məhdud bir mənaya malikdir. Sinxron təhlil, diaxronik təhlillə (bir dilin zaman içindəki inkişafını öyrənən təhlil) birlikdə dilin tam başa düşülməsi üçün vacibdir. Hər iki yanaşma bir-birini tamamlayır və dilin həm statik, həm də dinamik xüsusiyyətlərini aydınlaşdırır.
Qısaca desək, sinxroniya eyni zamanda mövcud olan dil elementlərinin və onların arasındakı münasibətlərin sistemli təsviridir. Bu, müəyyən bir tarixi dövrdə dilin "anlıq şəkli"nin təsviridir. Sinxron tədqiqat, dilin necə inkişaf etdiyini deyil, müəyyən bir vaxtda necə olduğunu öyrənir.