Setar (fars. ستار, setār) – Şərq simli musiqi alətlərindən biri olub, adətən tarın daha kiçik və incə bir növü kimi qəbul edilir. Adının farsca mənşəli olduğu qeyd olunur və "üç simli" mənasını verir (se - üç, tār - sim). Lakin tarixi inkişafı ərzində setarın üçdən çox simi olan variantları da mövcud olmuşdur. Müasir setarlar ümumiyyətlə dörd, beş və ya altı simli olur.
Setarın səsi tarla müqayisədə daha incə və melodikdir. Bunu onun kiçik ölçüsü, nazik simləri və rezonans qutusunun xüsusiyyətləri müəyyən edir. Fərqli bölgələrdə və musiqi məktəblərində setarın quruluşu və səslənmə texnikası bəzi fərqlər göstərə bilir. Misal üçün, İran setarı Hindistanda istifadə olunan setardan ölçü və səs xüsusiyyətlərinə görə fərqlənə bilər.
Ədəbiyyatda setar, adətən, musiqi ilə bağlı romantizm, incəlik və zərifliyi ifadə etmək üçün işlədilir. Aşağıdakı nümunədə olduğu kimi, setar çalan bir şəxsin gözəllik və zərifliklə əlaqələndirilməsi də bu fikri təsdiq edir:
İçəri, əlində setar, gözəl bir qız girdi. Bu cümlədə setar sadəcə bir musiqi aləti deyil, həm də qızın incəliyi və zərifliyini vurğulayan bir atributdur. Setarın olması onun musiqiyə marağını, bəlkə də incəsənətə olan həssaslığını bildirir.
Qısacası, setar Şərq musiqisində mühüm yer tutan, xüsusi səs tembri və estetik xüsusiyyətləri olan simli bir musiqi alətidir. Onun adının mənşəyi, quruluşu və ifa texnikası coğrafi məkandan asılı olaraq müxtəliflik göstərə bilir. Ədəbi əsərlərdə isə çox vaxt incəlik, zəriflik və musiqi ilə bağlı duyğuların ifadə vasitəsi kimi istifadə edilir.