Sementləşmə (ərəb. سمنت - *səmənət* "möhkəm, bərk" sözündən törəmədir): Bu termin, əsasən iki əsas mənada işlənir:
1. Lingvistik Məna (Dilçilik): "Sementləşmək" felindən törəmiş isim olaraq, dilçilikdə sementləşmə müxtəlif dillərdə və ya bir dilin müxtəlif dialektlərində olan sözlərin, ifadələrin və ya qrammatik quruluşların zaman keçdikcə bir-birinə yaxınlaşaraq, oxşar xüsusiyyətlər qazanması və vahid bir sistemə inteqrasiya olunması prosesini bildirir. Bu proses, dil təmasının, dilin inkişafının və ya dil siyasətinin təsiri altında baş verə bilər. Məsələn, iki qonşu dilin uzun müddət təmasda olması nəticəsində onların leksikasında, fonetikasında və ya qrammatikasında oxşar cəhətlər meydana çıxarsa, bu proses sementləşmə adlanır. Sementləşmə həmçinin, dialetlər arasındakı fərqlərin azalması və standart dilin formalaşması prosesində də mühüm rol oynayır.
2. Geoloji Məna (Geologiya): Geologiyada sementləşmə, çöküntü süxurlarının əmələ gəlmə prosesinin vacib bir mərhələsini təsvir edir. Bu prosesdə, çöküntülər (qum, gil, kalsit və s.) arasında olan boşluqlar, ərimiş və ya məhlul halında olan mineral maddələrlə (kalsit, kvars, dolomit, qırmızı gil və s.) doldurulur. Bu mineral maddələr sudan tədricən çökərək çöküntü hissəciklərini bir-birinə yapışdırır və bərkidir. Nəticədə, gevşek çöküntülər möhkəm və bərk bir süxura çevrilir. Sementləşmə prosesinin sürəti və intensivliyi bir çox amillərdən, o cümlədən temperaturdan, təzyiqdən, suyun tərkibindən və çöküntülərin növündən asılıdır. Sementləşmə nəticəsində əmələ gələn süxurların möhkəmliyi və davamlılığı sementləyici maddənin növü və miqdarından asılıdır. Məsələn, kvarsla sementlənmiş qumdaşı, kalsitlə sementlənmiş qumdaşından daha möhkəm olur.
Qısaca: Sementləşmə termininin həm dilçilikdə, həm də geologiyada fərqli, lakin bir-biri ilə müəyyən dərəcədə oxşar mənaları vardır. Hər iki halda da əsas fikir iki və ya daha çox elementi bir-birinə möhkəm bağlamaq və bərk bir quruluş yaratmaqdır.