Sazbənd sözü fars dilindən (سازبند) gəlmişdir və köhnə Azərbaycan dilində istifadə olunmuşdur. Etimoloji təhlili göstərir ki, söz iki hissədən ibarətdir: "saz" (musiqi aləti) və "bənd" (bağlayan, düzəldən, təmir edən). Beləliklə, "sazbənd" əslində "sazı bağlayan", "sazı təmir edən", "sazı düzəldən usta" mənasını verir. Bu, sadəcə sazı qurğulayan deyil, həmçinin onu təmir edən, əksər hallarda öz əlləri ilə sazı hazırlayan və ya təmir edən sənətkarı bildirir.
Müasir Azərbaycan dilində bu söz nadir hallarda işlənsə də, ədəbiyyat nümunələrində, xüsusilə də köhnə əsərlərdə rast gəlinir. "Qəmbər onu apardı sazbəndin yanına" cümləsində sazbəndin peşəkarlığı və sazla bağlı bütün işləri bacarma qabiliyyəti vurğulanır. Bu cümlədə sazbənd sadəcə sazı quraşdıran deyil, həm də onun təmiri, bəzən isə istehsalı ilə məşğul olan bir mütəxəssis kimi təqdim olunur.
Sözün istifadə sahəsi yalnız sazlarla məhdudlaşmır. Məcazi mənada, "sazbənd" hər hansı bir mürəkkəb sistem və ya mexanizmin yığışdırılması, təmiri və ya tənzimlənməsi ilə məşğul olan mütəxəssisi də bildirə bilər. Məsələn, "o, bu mürəkkəb maşının sazbəndi idi" kimi bir ifadədə, şəxsin həmin mexanizmin funksionallığının bərpası və ya təkmilləşdirilməsindəki rolunun vurğulanması mümkündür. Lakin bu, əsasən məcazi və nadir bir istifadədir.
Yekun olaraq, "sazbənd" sözü tarixi kökləri, dəqiq mənası və məcazi istifadə imkanları ilə maraqlı bir leksik vahiddir. Onun ədəbiyyatda və dil tarixindəki yeri öyrənilməyə layiqdir.