Saksafón: [xüs. addan] Misdən hazırlanmış, nəfəsli bir musiqi alətidir. Adı ixtiraçısı Antuan Zaksın soyadından götürülmüşdür. Zaks, bu aləti 1840-cı illərdə klarnet, obua və fleytanın elementlərini birləşdirərək yaratmışdır. Saksafónun xarakterik xüsusiyyəti onun konusvari formasındadır (yəni uc hissəsi dar, alt hissəsi genişdir), bu da alətə xüsusi bir səs tembri verir. Müxtəlif ölçülərdə və səs diapazonunda saksafónlar mövcuddur: soprano, alto, tenor, bariton və bas saksafónlar ən çox yayılmış növləridir. Alətin səsi həm yumşaq, həm də güclü ola bilər, bu da onu müxtəlif musiqi janrlarında - klassik, caz, rok, pop və s. - geniş istifadə edilən bir alət edir.
Etimologiya: Sözün mənşəyi fransız dilindədir. "Saxophone" sözü ixtiraçısı Antuan Zaksın soyadı "Sax" və qədim yunan dilindən götürülmüş "phone" (səs) sözünün birləşməsindən əmələ gəlmişdir. Beləliklə, "saxophone" sözü "Zaksın səsi" mənasını verir.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
1. Konsertdə caz musiqisinin mahir ifaçısı özünün gözəl saksafón ifasında tamaşaçıları valeh etdi.
2. Orkestrin saksafón bölməsi əsərin ən təsirli hissəsini ifa etdi.
3. O, gənc yaşlarından saksafón çalmağı öyrəndi və tezliklə tanınmış bir musiqiçi oldu.
4. Musiqi mağazasında müxtəlif ölçülərdə saksafónlar satılırdı.
5. Saksafónun xüsusi səsi əsərin ümumi atmosferinə özünəməxsus bir rəng qatırdı.