Ruznaməçilik sözü köhnəlmiş bir termin olub, müasir Azərbaycan dilində daha çox "qəzetçilik" sözü ilə eyniləşdirilir. Ancaq "ruznaməçilik" ilə "qəzetçilik" arasında incə bir fərq var, bu fərq də əsasən tarixi kontekstdə və sözlərin işlənmə dairəsində özünü göstərir.
"Qəzetçilik" daha geniş bir anlayışdır və müasir kütləvi informasiya vasitələrinin (KİV) bütün sahələrini əhatə edir. Bu, yalnız qəzetlərin nəşri və redaktə edilməsi deyil, həm də televiziya, radio, internet saytları və sosial media platformaları vasitəsilə informasiyanın yayılması və təhlili prosesini də özünə daxil edir. Müasir qəzetçilik, həmçinin müxtəlif janrlarda (reportaj, müsahibə, araşdırma, təhlil, şərh və s.) məlumatların hazırlanması və yayılmasını əhatə edir.
"Ruznaməçilik" isə daha dar mənada, əsasən, köhnə dövrlərdə əl ilə yazılan və ya çap olunan qəzetlərin hazırlanması və yayılmasına aid idi. "Ruznamə" sözünün özü də "gündəlik", "günlük qeydlər" mənasını verir. Beləliklə, "ruznaməçilik" daha çox gündəlik hadisələrin yazılı şəkildə qeyd edilməsi və yayılmasına yönəlmiş bir fəaliyyət kimi başa düşülə bilər. Bu, məlumatın yayılma sürətinin və texnologiyalarının daha məhdud olduğu bir dövrü əks etdirir.
Müasir kontekstdə "ruznaməçilik" sözü nadir hallarda işlənir və əgər işlədilirsə, tarixi kontekstdə və ya köhnə üslubda yazılmış mətnlərdə rast gəlinir. Əksər hallarda, "qəzetçilik" və ya daha geniş mənada "jurnalistika" termini daha uyğun və dəqiqdir.
Etimoloji baxımdan: "Ruznamə" fars mənşəli sözdür və "روزنامه" (ruz-nâme) formasındadır. "روز" (ruz) – gün, "نامه" (nâme) – məktub, xəbər mənasını verir. Beləliklə, "ruznamə" "günlük xəbərlər" deməkdir. "Çilik" isə Azərbaycan türkcəsində fəaliyyət bildirən şəkilçi olub, "ruznaməçilik" sözünün "ruznamə ilə bağlı fəaliyyət" mənasını ifadə etdiyini göstərir.