Rövzəxan sözü ərəb dilindən olan "rövzə" (روضه) və fars dilindən olan "xan" (خان) sözlərinin birləşməsindən əmələ gəlmişdir. "Rövzə" sözü əslində "bağ", "çiçək bağçası", "ətirli bağ" mənalarını verir, lakin klassik Azərbaycan ədəbiyyatında daha çox "hüzünlü məqam", "məşhur şəxsin qəbri üstündə oxunan mərsiyə və ya ağı", "matəm məclisi" kimi mənalarda işlədilir. "Xan" sözü isə "xanın, bəyin, əmirin" mənasında işlənsə də, bu birləşmədə "edən", "oxuyan" mənasında işlənir və beləliklə, "rövzəxan" sözü "mərsiyə oxuyan", "ağı deyən", "matəm mərasimlərini idarə edən" kimi tərcümə edilə bilər. Sözün tərkibindəki "xan" komponentinin sadəcə olaraq "edən" mənasında işlənməsi onun fars dilindəki əsas mənasından bir qədər uzaqlaşmasını göstərir.
Beləliklə, "rövzəxan" sözü sadəcə "mərsiyə deyən adam" kimi deyil, daha geniş mənada "matəm mərasimlərində hüzünlü əsərlər oxuyan, ağı-fəryad edən, mərasimi aparan şəxs" kimi tərif edilməlidir. Bu söz, əsasən, klassik ədəbiyyatda, xüsusilə də matəm mövzulu əsərlərdə işlənərək, həmin mərasimlərin əsas simalarından birini təsvir edir. Misal üçün, verilən misrada "rövzəxan" sözü, ağı-fəryad edərək, dinləyicilərin hüzün və kədərini artıran şəxsi ifadə edir.
Sözün istifadə sahəsi əsasən klassik ədəbiyyat mətnləri ilə məhdudlaşsa da, müasir Azərbaycan dilində də, bədii ədəbiyyatda, tarixi hadisələri əks etdirən yazılarda nadir hallarda da olsa istifadə olunması mümkündür. Ancaq müasir dilin leksik tərkibində az rast gəlinən sözlərdən biridir.