Rövzə (ər. رَوضَة - rauḍa) sözü Azərbaycan dilinə ərəb dilindən keçmişdir. Əsas mənası “çiçək bağı”, “gül bağı”, “göyərti ilə örtülü ərazi”, “çəmənlə örtülü və axar suyu olan bağça”dır. Lüğətlərdə sadəcə “axar suyu, çəməni olan bağça” kimi tərif olunmasına baxmayaraq, mənası daha genişdir və əsasən poetik və ədəbi mətnlərdə işlədilir.
Rövzə, yalnız axar su və çəmənliyi ilə deyil, həm də ətrafının gözəlliyi, rahatlığı və dinc əhvali-ruhiyyəsi ilə seçilən bir məkandır. Ona görə də “cənnət bağı”, “cənnətin bir parçası” kimi metaforik mənalarda da işlənə bilər. Əsərlərdə “rövzeyi-gülşən” (gül bağı), “rövzeyi-kuy” (küçə bağı) kimi tərkiblərdə rast gəlinməsi onun müxtəlif növ bağçaları ifadə etmə qabiliyyətini göstərir.
Tarixi mənbələrdə və ədəbiyyatda “rövze” sözü bəzən türbə və ya qəbirüstü tikili üçün də işlənmişdir. Bu halda “rövze” məzarın ətrafında yaradılan, onun müqəddəsliyini vurğulayan müqəddəs yer kimi qəbul edilir. Bu mənada, “rövze” sözü bir qədər daha dini kontekstdə işlənir və “məzar bağı”, “müqəddəs bağça” kimi tərcümə edilə bilər.
Qısaca desək, “rövze” sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilsə də, əsasən gözəllik, rahatlıq, dincliyi və bəzən də müqəddəsliyi ifadə edən çəmənlə örtülü, axar suyu olan bağçanı təsvir edir. Sözün daha geniş mənasını anlamaq üçün istifadə edildiyi əsərin və ya mətnin kontekstini nəzərə almaq lazımdır.