Rəvayət (ər. رِواية - rivāyah - dan) sözü Azərbaycan dilində əsasən bir hadisə, əhvalat və ya hekayənin şifahi olaraq nəql edilməsi, əvvəllərdən gələn və nəsildən-nəslə ötürülən bir nağıl, hekayə mənasında işlənir. Ədəbiyyatda, xüsusilə folklor və tarixi araşdırmalarda geniş istifadə olunur. Əvvəlki nəsillər tərəfindən yaşanan və ya onlara aid olan hadisələri, inancları, əfsanələri, və hətta əxlaqi dərsləri özündə əks etdirən qısa hekayələrə, nağıllara rəvayət deyilir.
Rəvayətin əsas xüsusiyyətləri arasında etibarlılıq səviyyəsinin dəqiq müəyyən edilməməsi, şifahi təbiəti, dəqiq tarixi mənbələrlə dəstəklənməməsi, vaxt keçdikcə dəyişikliklərə uğraması göstərilə bilər. Buna baxmayaraq, rəvayətlər tarixi, mədəni, sosial və psixoloji baxımdan öyrənilməyə layiqdirlər, çünki onlar keçmişin izlərini, bir xalqın yaşayış tərzini, əxlaq və dəyərlərini, inanclarını əks etdirir. Müəyyən bir hadisənin, şəxsin və ya qəbilənin tarixinin fərqli versiyaları olaraq da mövcud ola bilərlər.
Rəvayətlər sadəcə olaraq əyləncəli hekayələr deyil, eyni zamanda mədəni mirasın vacib hissəsidir. Onlar milli kimliyin formalaşmasında və qorunmasında əhəmiyyətli rol oynayırlar. Rəvayətləri təhlil etməklə tarixi gerçəklikləri araşdırmaq, bir xalqın düşüncə tərzinə, dəyərlərinə və dünyagörüşünə dərindən baxmaq mümkündür.
Cümlə içərisində istifadəsi nümunələri: