Rəxt sözü fars mənşəlidir (ərəb dilindəki رخت - rext sözündən götürülmüşdür) və köhnəlmiş bir sözdür. Əvvəlki dövrlərdə, xüsusilə də atlı cəngavərlər dövründə, "rəxt" termini minik atına aid olan bütün avadanlıq və ləvazimatları, yəni atın süvarinin istifadəsinə hazır olması üçün lazım olan bütün əşyaları əhatə edirdi. Buraya yalnız yəhər yox, həmçinin cild, yəhər örtüyü, yəhər altlığı, çənəbağ, ləğəm, döyüşdə istifadə edilən ağızbağ, dəmir-düməz, atın ayaqlarına bağlanan dəmir-dərz və s. kimi əşyalar daxil idi.
Müasir Azərbaycan dilində "rəxt" sözü nadir hallarda işlədilir və əsasən tarixi mənbələrdə, ədəbiyyatda və ya köhnə əsərlərin tərcümələrində rast gəlinir. Heydər bəy tərəfindən verilən misalda olduğu kimi, "rəxt" sözü daha geniş mənada, atın tam təchizatını, onun hərbi və ya gündəlik istifadə üçün hazır vəziyyətdə olmasını ifadə edir.
Sözün semantik əhatəsi geniş olmasına baxmayaraq, müasir Azərbaycan dilində onun sinonimləri daha çox istifadə olunur. Məsələn, "at ləvazimatı", "at əşyaları", "süvari təchizatı" və s. ifadələr "rəxt" sözünün mənasını tam əks etdirə bilir. Ancaq "rəxt" sözü öz tarixi kontekstini və ədəbi rəngini qoruyur, onun istifadəsi müəyyən bir atmosfer və duyğu yaradır.
Qeyd edək ki, fars dilində "rəxt" sözü daha geniş mənada, ümumiyyətlə, "geyim", "ləvazimat", "əşya" mənalarında da işlənə bilir. Ancaq Azərbaycan dilindəki istifadəsi əsasən at ləvazimatı ilə bağlıdır.