Rəhn (ər. رهن - rahn) sözü ərəb mənşəli olub, əsas mənası “girov” deməkdir. Lüğətlərdə verilən məna kifayət qədər dəqiq olsa da, onun istifadə sahəsini daha geniş şəkildə izah etmək mümkündür. Rəhn, borcun ödənilməsinin təminatı kimi verilir və borclu tərəfindən borcun ödənilməsinə qədər kredit verən tərəfin əlində saxlanılır. Bu, həm maddi əşyalar (ev, torpaq, avtomobil, qiymətli əşyalar və s.), həm də müəyyən hüquqlar (məsələn, gələcək məhsul) ola bilər.
Rəhn qoyulmuş əşya və ya hüquq, borcun ödənilməsindən sonra borcluya qaytarılır. Əgər borc ödənilməzsə, rəhn qoyulan əşya və ya hüquq kredit verən tərəfin mülkiyyətinə keçir. Bu proses hüquqi olaraq rəsmiləşdirilir və müqavilə ilə tənzimlənir. Müasir hüquq sistemində rəhn qoyma əməliyyatları məcburi qaydada dövlət qeydiyyatından keçir.
Verilən nümunələrdə olduğu kimi, "Onun bütün əmlakı rus bankının rəhnindədir" cümləsində rəhn, əmlakın bank tərəfindən girov kimi tutulduğunu göstərir. "Evində iki otaq dolusu rəhn qoyulmuş şeylər var idi" cümləsində isə rəhn, borcun təminatı kimi qoyulmuş maddi əşyaları ifadə edir. Rəhn sözü, həmçinin məcazi mənada da işlənə bilər. Məsələn, "Onun bütün həyatı ailəsinin rəhnindədir" cümləsində rəhn, məsuliyyət və bağlılığı ifadə edir.
Qısaca olaraq, "rəhn" sözü hüquqi bir termin olaraq borcun ödənilməsinin təminatı üçün verilən girov deməkdir. Bu girov maddi və ya qeyri-maddi, əşya və ya hüquq ola bilər və həm konkret, həm də məcazi mənada işlənə bilər.