Rəhmkar (ərəbcə rəhm və farsca -kār şəkilçisindən) sifət. Əsas mənası rəhm edən, mərhəmətli, şefqatli, bağışlayan deməkdir. Sözün kökü olan "rəhm" mərhəmət, şefqət, mülayimlik, əfvkarlıq kimi mənaları özündə ehtiva edir. "-kar" isə fars mənşəli bir şəkilçi olub, "edən", "işləyən" mənasını verir. Beləliklə, rəhmkar sözü əslində "rəhm edən", "mərhəmət göstərən", "şefqətli davranan" kimi bir məna ifadə edir.
Rəhmkarlıq, insanlara qarşı xeyirxah, mülayim və bağışlayan olmaq xüsusiyyətidir. Bu keyfiyyət insan münasibətlərində əsas rol oynayır və sosial harmoniya üçün vacibdir. Rəhmkar insan, başqalarının əziyyətini anlayır, onlara kömək etməyə çalışır və səhvlərini bağışlamağa meylli olur. Bu sifətin müsbət qiymətləndirilməsi şübhəsizdir.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
1. O, rəhmkar bir insan idi və hər kəsə kömək edirdi.
2. Rəhmkar hökmdar ədalətli hökmranlığı ilə tanınırdı.
3. Qəlbi rəhmkar olanlar həmişə başqalarının sevgisini qazanırlar.
4. Rəhmkarlıq insanın ən gözəl xüsusiyyətlərindən biridir. [Bu nümunədə "rəhmkarlıq" sözü rəhmkar sifətinin isim halı kimi işlənir]
5. Şah Abbas çox rəhmkar şahdır; ona qarşı qiyam edənləri belə bağışlayırdı. [Verilmiş nümunədə olduğu kimi tarixi şəxslərə aid edilərkən də işlədilə bilər]
Rəhmkar sözü, rəhmli sözü ilə sinonimdir, ancaq rəhmkar sözü daha güclü və daha geniş məna daşıyır. Rəhmli daha çox şəfqətli olmağı ifadə edərsə, rəhmkar sözü əfv etməni, kömək etməni və bağışlamanı da özündə əks etdirir.