Rəbiülaxir (ərəbcə ربيع الآخر - Rabīʿ al-ʾāxir) sözü hicri-qəməri təqvimi üzrə dördüncü ayı ifadə edir. "Rəbiülaxir" termini iki hissədən ibarətdir: "Rəbiü" və "axir". "Rəbiü" (رَبِيعٌ - rabīʿ) "yaz", "bahar", "yaşıl otlar", "cəmlənmiş bitki örtüyü" kimi mənalara malik ərəb sözüdür və ilin müəyyən bir dövrünü, xüsusilə də təbiətin canlandığı, bitkilərin boy atmasının başlandığı zamanı bildirir. Bu məna ilə, ilin ikinci yarısının əvvəlinə, payızın sonuna və qışın əvvəlinə təsadüf edən bu ayın adına əsas verir.
"Axir" (آخِر - ʾāxir) isə ərəb dilində "sonuncu", "axırıncı" mənalarını daşıyan bir sifətdir. Beləliklə, "Rəbiülaxir" ifadəsi "sonuncu yaz ayı" kimi tərcümə oluna bilər. Lakin bu, təqvimin həqiqi mövqeyini tam əks etdirmir, çünki hicri qəməri təqvimində Rəbiülaxir payız-qış aylarına düşür. Daha dəqiq tərif olaraq, bu ad "iki rəbiü ayından sonuncusu" mənasını verir, çünki hicri təqvimində Rəbiüləvvəl və Rəbiülaxir adlı iki ardıcıl ay mövcuddur. "Rəbiüləvvəl" "ilk rəbiü ayı" və ya "ilk yaz ayı" mənasını verir.
Cümlədə istifadəsi: "Rəbiülaxir ayında hava sərin və xoş olurdu." və ya "O, Rəbiülaxir ayının 15-də doğulmuşdu." kimi nümunələr göstərilə bilər. Sözün işlədilməsi həmişə hicri-qəməri təqviminə istinad edərək zamanı göstərmək üçün olur. Ona görə də mətnlərdə təqvim məlumatlarının dəqiq anlaşılması üçün vacibdir.