Radium (Ra) latınca "radiare" sözündən törəmişdir ki, bu da "şüalanmaq", "parlamaq" mənalarını verir. Bu terminin seçilməsinin səbəbi radiumanın öz-özünə şüalanma xassəsinə malik olmasıdır. Gümüşü-ağ rəngli, yüksək radioaktiv kimyəvi element olan radium, II qrup elementlərinə, qələvi-torpaq metallarına aiddir. Periyodik sistemdə 88 atom nömrəsinə malikdir.
Radiumun fiziki xassələri arasında yüksək sıxlığı, ərimə və qaynama temperaturu qeyd edilməlidir. Kimyəvi cəhətdən çox aktivdir və havada tez oksidləşərək qara rəng alır. Su ilə reaksiyaya girərək hidrogen qazı ayrılır. Radiumun bir çox birləşmələri məlumdur, məsələn, radium xlorid (RaCl₂), radium sulfat (RaSO₄) və s. Bu birləşmələr də radioaktivdir.
Radiumun kəşfi elm tarixində əhəmiyyətli bir hadisədir. Mariya Sklodowska-Kyuri və Piyer Kyuri tərəfindən 1898-ci ildə uran cevherinin tərkibində aşkar edilmişdir. Kəşfdən sonra radiumun tibbdə, xüsusilə xərçəngin müalicəsində istifadəsi geniş yayılmışdır, lakin yüksək radioaktivliyi səbəbindən istifadəsi məhduddur və daha təhlükəsiz metodlar üstünlük təşkil edir.
Müasir dövrdə radiumun istifadəsi daha çox elmi tədqiqatlarda, məsələn, radioaktivlik proseslərinin öyrənilməsində, geoloji yaşın təyin olunmasında və s. sahələrdə öz əksini tapır. Radiumun yüksək radioaktivliyi onun həm faydalı, həm də təhlükəli bir element olmasını göstərir və onunla işləyərkən xüsusi təhlükəsizlik tədbirlərinə riayət etmək vacibdir.