Predikativ sözü latın dilindən mənşəli olub, "predikat" sözündən törəmişdir. Qrammatika baxımından, predikativ, bir cümlənin predikatını (yəni, felin və ya feli ifadənin cümlənin əsas hissəsini təşkil edən və həmin cümlədəki mübtədanın vəziyyətini, hərəkətini və ya keyfiyyətini ifadə edən hissəsini) təşkil edən və ya predikat funksiyasını yerinə yetirən elementləri ifadə edir.
Daha geniş şəkildə izah etmək üçün, predikativ sözü bir cümlənin əsas hissəsini – predikatı – təşkil edən və ya ona aid olan söz və ya söz birləşmələrini xarakterizə edir. Bu elementlər yalnız fel ola bilməz; isim, sifət, əvəzlik, rəqəm və ya zərf də predikat funksiyasında işlənə bilər. Məsələn, "O həkimdir" cümləsində "həkimdir" ifadəsi isimdən əmələ gəlmiş predikatdır. "O, çox çalışqandır" cümləsində isə "çox çalışqandır" ifadəsi sifətdən əmələ gəlmiş predikativdir. "O, səhər yuxudan durdu" cümləsində "səhər yuxudan durdu" predikativ funksiyasını yerinə yetirən feli birləşmədir.
Predikativ sözü həm də cümlənin digər üzvlərinə (məsələn, xəbərə, tamamlığığa) aid edilən və onların funksiyalarını dəqiqləşdirən söz birləşmələrini də ifadə edə bilər. Məsələn, "O, səhər yeməyindən sonra işə getdi" cümləsində "səhər yeməyindən sonra" zərfli birləşmə olaraq, predikativ funksiyasında işlənir və feli birləşmənin (işə getdi) zamanını göstərir. Beləliklə, predikativ zərflər də vardır.
Qısaca, predikativ müəyyən bir sözün və ya ifadənin cümlənin əsas mənasını, yəni predikatı ifadə etmə xüsusiyyətini vurğulayır və bu ifadənin cümlədəki qrammatik rolunu müəyyənləşdirir.