Polimerlər [yun. polymeres – çox hissədən ibarət] yüksək molekullu birləşmələrdir. Onlar sadə molekullardan (monomerlərdən) təkrarlanan kimyəvi bağlar vasitəsilə əmələ gəlir. Bu sadə molekulların bir-birinə birləşməsi nəticəsində çox böyük, uzun zəncirvari və ya budaqlanmış molekullar əmələ gəlir. Polimerlərin kimyəvi tərkibi eyni ola bilər, lakin monomerlərin sayına (polimerizasiya dərəcəsinə) görə molekul kütlələri və fiziki-kimyəvi xassələri fərqlənə bilər. Məsələn, polietilen, polipropilen kimi polimerlərin monomerləri müxtəlif olsa da, eyni tip reaksiyalar nəticəsində əmələ gəlir. Polimerlərin uzun zəncirvari quruluşu onlara müxtəlif xüsusiyyətlər – elastiklik, möhkəmlik, suya davamlılıq və s. bəxş edir. Bu xassələrə görə polimerlər müxtəlif sahələrdə – tibbdə (süni orqanlar, implantlar), sənayedə (plastiklər, liflər, rezinlər), gündəlik həyatda (paltarlar, qablar) geniş tətbiq olunur.
Polimerlərin təsnifatı bir neçə əlamətə görə aparılır: monomerlərin təbiətinə, zəncirin quruluşuna (xətti, budaqlanmış, şəbəkəli), molekul kütləsinə və s. görə. Məsələn, təbii polimerlərə (sellüloza, nişasta, zülallar) və süni polimerlərə (plastiklər, sintetik liflər) bölünürlər. Bundan əlavə, termoplastik (qızdırıldıqda yumşalan və soyudulduqda bərkiyən) və termoreaktiv (qızdırıldıqda əriyib parçalanan) polimerlər kimi də təsnif olunurlar.
Polimerlərin adı adətən monomerin adından və ya onların əsas xüsusiyyətlərindən törənir. Məsələn, etilenin polimerləşməsindən əmələ gələn polimerə polietilen deyilir. Polimerlərin adlandırılmasında müxtəlif nomenklatura sistemləri mövcuddur, lakin bunların hamısı əsasən monomerin adından və polimer zəncirinin quruluşundan istifadə edərək polimerin adını əmələ gətirir.
Polimer kimyası müasir kimyanın ən sürətlə inkişaf edən sahələrindən biridir. Yeni polimerlərin sintezi, onların xassələrinin təkmilləşdirilməsi və yeni tətbiq sahələrinin aşkar edilməsi daim davam edir. Bu, müxtəlif sahələrdə - tibbdə, texnikada, ekologiya və s. əhəmiyyətli irəliləyişlərə gətirib çıxarır.