Pislənmə (Pislənmək felindən törəmə isim): Bir hərəkət, əməl, əşya və ya hadisəyə mənfi münasibət, qınama, rədd etmə, xoşagəlməzlik ifadə edən bir haldır. Pislənmə, obyektiv bir qiymətləndirmədən çox, subyektiv bir duyğu və ya rəy əsasında formalaşır. Bu, qəzəb, nifrət, iyrənmə, rəğbətsizlik kimi müxtəlif emosional reaksiyaları əhatə edə bilər. Pislənmənin səbəbi müxtəlif ola bilər: əxlaqi, estetik, sosial, praktik və s. Məsələn, bir əməlin əxlaqəleyhinə olması, bir əsərin zövqsüz olması, bir davranışın cəmiyyət tərəfindən qəbul edilməməsi, bir vasitənin qeyri-funksional olması pislənməyə səbəb ola bilər.
Pislənmə, sadəcə bir sözlə ifadə olunan bir fikir deyil, həmçinin bir hərəkət və ya davranış kimi də özünü göstərə bilər. Məsələn, birisinin əməlini pisləmək sözlərlə ifadə oluna bilər, həmçinin həmin şəxsə qarşı soyuq münasibət, onunla ünsiyyətdən çəkinmək kimi hərəkətlərlə də özünü göstərə bilər. Pislənmənin intensivliyi də dəyişə bilər – yüngül bir narazılıqdan tutmuş, şiddətli qəzəb və rədd etməyə qədər.
Pislənmənin lüğəvi mənası “xoşlanmamaq, rədd etmək” olsa da, kontekstə görə mənası genişlənə bilər. Məsələn, “ictimai pislənmə” ifadəsi, bir hərəkətin cəmiyyət tərəfindən rədd edilməsini, “əxlaqi pislənmə” ifadəsi isə bir əməlin əxlaq normalarına zidd olmasını bildirir. Pislənmənin səbəbi aydınlaşdırılmadan tək başına “pislənmə” sözünün istifadəsi qeyri-dəqiq ola bilər. Ona görə də, kontekstdən asılı olaraq "pislənmə" sözünün əvəzinə daha spesifik ifadələr istifadə etmək daha məqsədəuyğundur (məs., rədd edilmə, qınaq, tənqid, ittiham, lənət, nifrət, əleyhinə çıxış və s.).
Sözün etimologiyasına gəldikdə, “pislənmə” sözü türk dilinin özündən olan bir sözdür. “Pis” (kötü, yaramaz, xoşagəlməz mənalarına malik sıfat) kökünə “-lənmək” (fəal iştirakçı hal bildirən əlavə) əlavə olunmaqla yaranmışdır. Beləliklə, sözün kökü mənfi qiymətləndirmə, xoşagəlməzlik hisslərini ifadə edən “pis” sözündəndir.