Pıçılğan sözü Azərbaycan dilində, əsasən kənd təsərrüfatı ilə məşğul olan əhalinin arasında geniş yayılmış bir termindir. İzahlı lüğətlərdə sadəcə "heyvanların diz və buzovluğunda dəmrov xəstəliyi" kimi tərif olunsa da, bu məna tam əhatəli deyil. Daha dəqiq desək, pıçılğan, at, inək, qoyun və digər ev heyvanlarının oynaqlarında, xüsusilə də diz və buzov oynaqlarında baş verən iltihabi bir xəstəlikdir. Bu iltihab, oynağın şişməsinə, hərəkət məhdudiyyətinə, ağrıya və sümüklərin deformasiyasına səbəb olur.
Xəstəliyin əsas səbəbləri arasında travmalar (sınmalar, burxulmalar), infeksiyalar (bakterial, viral və ya parazitar), qidalanma çatışmazlığı, genetik meyllilik və oynağın düzgün inkişaf etməməsi göstərilə bilər. Pıçılğanın simptomları heyvanın yaşına, xəstəliyin şiddətinə və əsas səbəbinə görə dəyişə bilər. Lakin ümumi əlamətlər arasında oynağın şişməsi, isti olması, ağrıması, hərəkət əsnasında əzələ spazmları və topallama yer alır. Xəstəliyin ağır formalarında oynağın tamamilə hərəkətsizliyi və hətta sümük əriməsi müşahidə edilə bilər.
Verilən nümunə cümləsi ("Kəlbalı at ustalığı edər, pıçılğanı rahatca sağaldar(dı)") pıçılğanın müalicə oluna bilən bir xəstəlik olduğunu göstərir. Əvvəllər, xüsusilə kənd yerlərində, təcrübəli at ustaları (kəlbalılar) pıçılğanın müalicəsi üçün ənənəvi üsullardan istifadə edirdilər. Bu üsullar arasında bitki mənşəli dərmanlar, masaj, isti vannalar və s. yer alırdı. Müasir dövrdə isə pıçılğanın müalicəsi üçün daha effektiv və elmi əsaslı üsullar (antibiotiklər, iltihab əleyhinə dərmanlar, fiziki terapiya və cərrahi əməliyyatlar) tətbiq olunur.
Pıçılğan sözünün etimologiyası barədə dəqiq məlumat yoxdur, lakin ehtimal ki, türk dillərindən biri ilə bağlıdır və “pıçıldamaq”, yəni “incimək”, “ağrımaq” felindən törəmiş ola bilər. Çünki xəstəlik oynaqda ağrıya səbəb olur. Sözün sonundakı "-ğan" şəkilçisi isə isim yaradır.