Pıçhapıç sözü Azərbaycan dilində iki əsas mənaya malikdir. Birinci mənası, səssiz, alçaq səslə, gizli şəkildə danışmaq, dedi-qodu etməkdir. Bu mənada "pıçpıç" sözünün sinonimi kimi işlənir. Lüğətlərdə daha çox bu mənası ilə rast gəlinir. "Pıçhapıç" sözü burada, məhz səsin alçaq həcmindən irəli gələn gizlilik və məxfilik əhəmiyyətini daha ön plana çəkir. Məsələn: "Onlar pıçhapıç danışırdılar, sanki gizli bir sirri bölüşürdülər." və ya "Sınıfda pıçhapıç eşidilirdi, müəllim onlara sərt baxdı."
İkinci mənası isə, bir yerə, bir əraziyə səssizcə, gizlicə daxil olmaq, yayılmaq, sızmaq kimi obrazlı mənaları ehtiva edir. Bu mənada söz daha çox səssiz, yavaş, qeyri-aşkar bir hərəkət və ya hadisəni ifadə etmək üçün işlədilir. Bu isə birinci mənanın metaforik genişlənməsidir. Məsələn, S.Rəhmanın nümunəsindəki kimi "Aralığa pıçhapıç düşdü" ifadəsi, aralıqda gizlicə, yavaş-yavaş, söz-söhbətin, xəbərin, şayiələrin yayılmasını ifadə edir. Burada "pıçhapıç" sözü, hadisənin xarakterini, yəni səssiz və yavaş yayılmasını vurğulayır. Başqa nümunə olaraq: "Qorxu pıçhapıç yayıldı ətrafa." ifadəsini göstərmək olar.
Etimalogiyası: "Pıçhapıç" sözü, "pıçpıç" sözünün təkrarlanması yolu ilə yaranmış bir söz birləşməsidir. "Pıçpıç" sözünün etimologiyası dəqiq müəyyən olunmasa da, onomatopoeik (səsin təqlidi) bir söz olduğu güman edilir. Yəni, alçaq səs ilə danışma səsini təqlid edir.
Qrammatik xüsusiyyətləri: "Pıçhapıç" sözü adətən feillərlə birlikdə, məsələn, "pıçhapıç danışmaq", "pıçhapıç yayılmaq" kimi işlədilir. Həmçinin, müstəqil olaraq da, məsələn, "Orada pıçhapıç eşidilirdi" kimi cümlələrdə işlədilə bilər. Sözün birinci və ikinci mənaları kontekstdən asılı olaraq dəqiqləşdirilir.