Pərvəriş (fars. پروش - parvarish) sözü Azərbaycan dilində geniş məna kəsb edən bir termindir. Əsas etibarilə "bəsləmə, yediribiçirmə, qulluq etmə, yetişdirmə" mənalarını ifadə edir. Lakin bununla yanaşı, daha incə və çoxqatlı bir mənaya malikdir. Sadəcə fiziki ehtiyacların ödənilməsi deyil, həm də mənəvi inkişafı, tərbiyəni və hərtərəfli inkişafı əhatə edir. Belə ki, pərvəriş, bir varlığın – insan, heyvan və ya bitki - yaşamaq üçün lazım olan hər şeylə təmin olunması ilə yanaşı, onun sağlam və harmonik şəkildə böyüməsi və inkişafı üçün hərtərəfli qayğı göstərilməsini də nəzərdə tutur.
Pərvəriş sözünün mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişə bilər. Məsələn, "uşaq pərvərişi" deyəndə, uşağın fiziki ehtiyaclarının (yemək, geyim, sığınacaq) ödənilməsi ilə yanaşı, onun tərbiyəsi, təhsili, mənəvi tərbiyəsinə də diqqət yetirilir. "Heyvan pərvərişi" isə daha çox fiziki qayğı, qidalanma və sağlamlığının qorunması ilə bağlıdır. Bitkilərin pərvərişi isə suvarma, gübrələmə, alaq otlarından təmizləmə kimi əməliyyatları əhatə edir.
Lüğətdə verilən nümunə cümləsində ("Üç körpə uşağın pərvəriş, təlim və tərbiyəsi anam Dürnisənin öhdəsinə düşdü") pərvəriş sözü, uşaqların fiziki baxımları ilə yanaşı, onların təlim-tərbiyəsini də əhatə edir. Bu, pərvərişin həm bioloji, həm də sosial aspektlərini vurğulayır. Pərvəriş, sadəcə bir fəaliyyət deyil, həm də məsuliyyət, sevgi və qayğı tələb edən bir prosesdir.
Qeyd edək ki, pərvəriş sözü əsasən ana-uşaq münasibətlərində daha çox işlədilir. Ancaq geniş mənada, hər hansı bir canlıya qarşı göstərilən qayğı, himayə və yetişdirmə üçün də istifadə oluna bilər. Məsələn: "O, bağçasını böyük bir həvəslə pərvəriş edirdi." bu cümlədə pərvəriş sözü bitkilərə göstərilən qayğıyı ifadə edir.