Pərəstarlıq sözü fars mənşəli olub, "pərəst" (pərəstiş edən, qoruyan) və "-lıq" (mənsubiyyət, keyfiyyət bildirən şəkilçi) morfemlərindən təşkil olunmuşdur. Əsas mənası "qayğıkeşlik, himayəçilik, himayə etmə, qoruma, müdafiə etmə və qoruyub saxlama"dır. Bu mənada, pərəstarlıq, bir varlığın (insan, heyvan, bitki və ya ideya) rifahına, sağlamlığına və təhlükəsizliyinə yönəlmiş fəaliyyətləri, göstərilən diqqət və qayğını əhatə edir. Həmçinin, bir şeyə qarşı məhəbbət və ehtiram dolu qayğı və diqqət göstərilməsini ifadə edə bilər.
Pərəstarlığın tətbiq sahəsi olduqca genişdir. Məsələn, valideynlərin övladlarına qarşı göstərdiyi qayğı, dövlətin vətəndaşlarına qarşı himayəsi, bir liderin xalqına qarşı məsuliyyəti, bir təşkilatın üzvlərinə qarşı diqqəti, hamısı pərəstarlığın müxtəlif təzahürləridir. Həmçinin, bir insanın təbiətə, heyvanlara qarşı göstərdiyi qayğı da pərəstarlıq kimi qəbul edilə bilər.
“Pərəstarlıq etmək” ifadəsi “pərəstar olmaq” mənasında işlənir və fəal bir prosesi, yəni qayğı göstərmək, himayə etmək, müdafiə etmək üçün səy göstərməyi ifadə edir. Məsələn: "O, kasıblara pərəstarlıq edirdi", "Təbiətə pərəstarlıq etmək hər birimizin vəzifəsidir", "Vətənə pərəstarlıq bizim müqəddəs borcumuzdur". Bu cümlələrdə pərəstarlıq konkret hərəkətləri, fəaliyyətləri ifadə edir.
Qeyd etmək lazımdır ki, pərəstarlıq, sadəcə olaraq maddi kömək göstərməkdən ibarət deyil. O, həm də mənəvi dəstək, qoruma, təlimat vermə və yönləndirməni də əhatə edə bilər. Pərəstarlıq həmişə müsbət bir mənada işlənir və himayə olunan tərəf üçün faydalıdır.