Pay (fars. پای) – klassik Azərbaycan ədəbi dilində “ayaq” mənasında işlənən bir sözdür. Fars dilindən götürülmüşdür və kökü “pa” (پا) sözündəndir ki, bu da “ayaq” mənasını verir. Müasir Azərbaycan dilində “ayaq” sözü daha çox işlənsə də, klassik ədəbiyyat nümunələrində “pay” sözü ilə rastlaşmaq mümkündür. Qeyd etmək lazımdır ki, “pay” sözü yalnız “ayaq” kimi fiziki bir üzvü deyil, həm də məcazi mənada “dayaq”, “səbəb” kimi də işlənə bilər. Məsələn, “işin payı” ifadəsi işin əsas səbəbini, dayaq nöqtəsini bildirir.
Ədəbiyyat nümunələrində “pay” sözünün necə işləndiyini göstərən misal olaraq verilən şeir parçasında (“Düşəydi payinə bənövşə, sünbül; Xuraman-xuraman əlində də gül. Q.Zakir.”) “payinə” şəkilçisi ilə işlənmiş formada “ayaqlarının altına” mənasını verir. Burada bənövşə və sünbülün Xuramanın ayaqlarının altında qaldığı təsvir edilir. Bu cür məcazi istifadə də mümkündür, məsələn, birisi üçün əhəmiyyətli olan bir şey "onun payına düşüb" ifadəsi ilə ifadə oluna bilər.
Beləliklə, “pay” sözünün mənası sadəcə “ayaq”la məhdudlaşmır. Kontekstdən asılı olaraq “ayaq”, “dayaq”, “səbəb” və ya digər məcazi mənaları da qəbul edə bilir. Klassik ədəbiyyatın daha yaxşı anlaşılması üçün bu sözün kökünün və istifadə formalarının bilinməsi vacibdir. Müasir dildə istifadəsi məhdud olsa da, tarixi və ədəbi kontekstləri əhatə edərək daha geniş mənalarda da düşünülməlidir.