Pasibanlıq (is. köhn.) Azərbaycan dilində köhnəlmiş bir sözdür və əsasən "qoruma", "mühafizə" və "qarovulçuluq" mənalarını əhatə edir. Müasir dil istifadəsində daha çox "mühafizə" və ya "qoruma" sözləri ilə əvəz olunur. Pasibanlıq, bir ərazinin, bir şəxsin və ya bir obyektin müəyyən təhlükələrdən, hücumlardan və ya zərərlərdən qorunması üçün görülən işləri və fəaliyyətləri ifadə edir. Bu fəaliyyətlər həm fiziki, həm də qeyri-fiziki təhlükələrlə mübarizəni əhatə edə bilər. Məsələn, bir şəhərin pasibanlığı, şəhərin divarları və qapıları ilə yanaşı, şəhərin əmin-amanlığını təmin etmək üçün nizami qüvvələrin və ya qarovulçuların fəaliyyətlərini də əhatə edə bilər.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "pasiban" sözünün fars dilindən götürülmüş olduğunu görürük. Farscada "pas" (پاس) "qoruma", "mühafizə" mənalarını verir, "ban" (بان) isə "edən", "sahibi" mənalarına malikdir. Beləliklə, "pasiban" "qoruyan", "mühafizə edən" kimi tərcümə oluna bilər və "pasibanlıq" da buradan törəmiş bir sözdür. Tarixi mənbələrdə tez-tez qala və şəhərlərin pasibanlığından, yəni mühafizəsindən danışılır.
Misal olaraq verilən cümlədə ("Şəhər yatmışdı. Təkbir şəhər pasibanlığı edən xoruzlar birbirlərinə oyaq olduqlarını xəbər verirdi.") xoruzlar, şəhərin simvolik pasibanları kimi təqdim olunur. Onlar öz səsləri ilə şəhəri potensial təhlükələrdən (məsələn, yırtıcı heyvanlardan) xəbərdar edirlər. Bu, pasibanlığın həm hərbi, həm də simvolik mənalarını ehtiva edən geniş bir məna spektrini əks etdirir.
Müasir Azərbaycan dilində "pasibanlıq" sözü nadir hallarda istifadə olunur. Əvəzinə, "mühafizə", "qoruma", "keşikçilik", "qarovulçuluq" kimi sinonim sözlərə üstünlük verilir. Ancaq tarixi və ədəbi mətnlərdə rast gəlmək mümkündür. Məsələn, "qədim qalanın pasibanlığı əsrlər boyu davam etmişdir" kimi bir cümlədə tarixi kontekstdə istifadə edilə bilər.