Paréz (yun. παράλυσις - parálysis, "iflic" sözündən törəmədir) termini tibbdə əzələlərin qismən iflicini, yəni onların normal funksiyalarını yerinə yetirmə qabiliyyətinin zəifləməsini ifadə edir. Tam iflicə (pləgiyaya) nisbətən parez daha az şiddətli bir vəziyyətdir və əzələ gücünün tam itirilməsi ilə deyil, onun qismən azalması ilə xarakterizə olunur.
Parezin səbəbləri müxtəlifdir və sinir sisteminin müxtəlif hissələrinin zədələnməsi ilə əlaqədardır. Bunlara periferik sinirlərin zədələnməsi (məsələn, travma, infeksiya, toksinlər), mərkəzi sinir sisteminin xəstəlikləri (məsələn, insult, serebral iflic, skleroz), əzələlərin özlərinin xəstəlikləri (məsələn, miopatiyalar) və ya qidalanma çatışmazlığı aiddir. Parez həmçinin bəzi dərmanların yan təsiri kimi də ortaya çıxa bilər.
Parezin əlamətləri zədələnmiş sinirlərin və ya əzələlərin yerləşməsindən asılı olaraq dəyişir. Bu, əzələ zəifliyi, əzələ tonusunun dəyişməsi, reflekslərin dəyişməsi, koordinasiyanın pozulması və hərəkət qabiliyyətinin məhdudlaşması kimi simptomlarla özünü göstərə bilər. Məsələn, "əlin parezi" əlin hərəkət qabiliyyətinin zəifləməsini, "ayağın parezi" isə ayağın hərəkət qabiliyyətinin zəifləməsini bildirir. Parezin şiddəti də dəyişkəndir - yüngül zəiflikdən tutmuş hərəkətin demək olar ki, tamamilə itirilməsinə qədər uzana bilər.
Parezin diaqnozu xəstənin tibbi tarixinin, fiziki müayinəsinin və əlavə müayinələrin (məsələn, elektromiyogram, maqnitoensefaloqrafiya, neyro görüntüləmə üsulları) nəticələrinə əsaslanır. Müalicə isə parezin səbəbindən və şiddətindən asılıdır və fiziki terapiya, dərman müalicəsi və ya cərrahi müdaxiləni əhatə edə bilər.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
"O, insultdan sonra sağ əlində parez yaşadı."
"Xəstənin ayaqlarında yüngül parez müşahidə olundu."
"Parezin müalicəsi uzun müddətli fiziki terapiya tələb edir."