Öyüdverici sifəti, əsasən "öyüd" və "nəsihət" sözləri ilə sıx bağlı olub, həm mahiyyət etibarilə, həm də funksiya baxımından onlarla əlaqədardır. Lüğətlərdə sadəcə "öyüd, nəsihət mahiyyətində olan; nəsihətli" kimi tərif edilməsi, sözün zəngin leksik imkanlarını tam əks etdirmir. Daha dəqiq və geniş şəkildə izah etmək üçün "öyüdverici"nin bir neçə aspekti nəzərə alınmalıdır.
Birincisi, "öyüdverici" sözünün əsas mənası tərbiyəvi, əxlaqi-tərbiyəvi xarakter daşıyan, insanları yaxşı əməllərə, doğru yola yönəltmək məqsədi güdən sözləri, hərəkətləri və ya davranışları ifadə edir. Bu mənada, "öyüdverici" sözü yalnız nəsihət verməyi deyil, həm də bu nəsihətin tərbiyəvi təsirini, müsbət nəticə verməyə yönəlməsini bildirir. Məsələn: "Müəllimin öyüdverici sözləri şagirdlərin həyatında dərin iz buraxdı". Burada "öyüdverici" sözü sadəcə nəsihətli deyil, həm də təsirli, yadda qalan nəsihət olduğunu vurğulayır.
İkincisi, "öyüdverici" sözü kontekstdən asılı olaraq müxtəlif emosional çalarlar daşıya bilər. Bəzən yumşaq, xoş və incə bir tərz ifadə edə bilər; bəzən isə sərt, qətiyyətli və hətta qınayıcılıq daşıya bilər. Məsələn: "Atasının öyüdverici, lakin sərt baxışı onu düşünməyə vadar etdi". Bu cümlədə "öyüdverici" sözü həm nəsihətli xarakteri, həm də sərtliyi ifadə edir.
Üçüncüsü, "öyüdverici" sözü həm insanlara, həm də hadisələrə, əşyalara aid edilə bilər. Məsələn, "Bu hekayənin öyüdverici tərəfi var" deyərkən, hekayənin insanlara dərs verən, tərbiyəvi təsiri nəzərdə tutulur. Yəni, sözün tətbiq sahəsi genişdir.
Nəhayət, etimoloji baxımdan "öyüdverici" sözü "öyüd" (köhnə türkcə "öğüt"dən) və "-verici" (feildən törəmə sifət şəkilçisi) morfemlərindən əmələ gəlmişdir. "-verici" şəkilçisi sözə "verən", "bəxş edən", "sahib olan" mənalarını əlavə edir. Beləliklə, "öyüdverici" sözü "öyüd verən", "öyüd bəxş edən", "öyüd sahib olan" kimi də anlaşdırıla bilər.