Öyüdləmək (f. dan. öğüt vermek, nasihat etmek) feili, əsasən uşaqlar və gənclərə dəyərli həyat təcrübələri, əxlaqi normalar və davranış qaydaları barədə məsləhət və tövsiyələr vermək, onların səhv etməmələri və düzgün yolda getmələri üçün rəhbərlik etmək mənasını verir. Bu rəhbərlik həm müsbət, həm də mənfi nəticələrə yönəlik ola bilər. Məsələn, pis əməllərdən çəkindirmək, yaxşı əməllərə təşviq etmək, gələcək üçün plan qurmaq, səbrli olmağı öyrətmək və s. kimi məqsədlərə xidmət edə bilər.
Öyüdləmə prosesi, sadəcə olaraq bir sıra təlimat və ya əmrlərin verilməsindən daha çoxdur. O, danışanın həmsöhbətinə qarşı hörmət və maraq göstərməsini, onu başa düşməyə çalışmasını və ona yardımçı olmaq istəyini əks etdirir. Öyüdləyən şəxs, öz həyat təcrübəsindən və ya mədəniyyətdən qaynaqlanan biliklərini paylaşaraq, həmsöhbətinin inkişafına və yetkinləşməsinə kömək etməyə çalışır. Bu səbəbdən, öyüdləmənin tərbiyəvi və tərbiyələndirici təsiri böyükdür.
Öyüdləmə fərqli üslublarda və tonlarda işlənə bilər. Bəzən yumşaq, mehriban və incə, bəzən isə daha ciddi və qətiyyətli ola bilər. Məsələn, "Uşağı özbaşınalıqdan çəkindirmək üçün onu öyüdləmək lazımdır" və ya "Atam həmişə məni yaxşı əməllərə öyüdləyirdi" cümlələrində özünü müxtəlif kontekstlərdə göstərir. Lakin, hər iki halda da məqsəd, həmsöhbətin düzgün yolda olmasına kömək etməkdir.
“Öyüdləmək” sözü türk dillərindən gəlmədir və kökündəki “öğüt” sözü ilə əlaqədardır. “Öğüt” isə məsləhət, nəsihət, tövsiyə mənalarını verir. Beləliklə, “öyüdləmək” sözünün mənası da bu köklərdən qaynaqlanır və məsləhət və nəsihət vermə hərəkətini bildirir.