Öylə sözü qədim Azərbaycan dilinin söz ehtiyatından qalmış bir leksik vahiddir. Müasir Azərbaycan dilində "elə" sözünün köhnəlmiş, arxaik sinonimi kimi qəbul edilir. Lüğətlərdə sadəcə "elə" sözünə istinad edilməsi, onun mənasının tam dolğunluğunu əks etdirmir. Çünki "öylə"nin istifadə sahəsi və kontekstdən asılı olaraq incə məna çalarları vardır ki, bunlar "elə" sözü ilə tam örtüşmür.
"Öylə" sözü əsasən təsdiq, təsbit, vurğu və ya təkrar mənalarında işlənir. "Elə" sözündən fərqli olaraq, "öylə" daha çox danışıq dilində, xüsusən də yaşlı nəslin dilində rast gəlinir və yazılı ədəbiyyatda nadir hallarda işlədilir. Onun istifadəsi, danışanın nitq mədəniyyətini, dilə münasibətini də əks etdirə bilər.
Məsələn, "O, öylə dedi" cümləsində "öylə" sözü sadəcə "elə"nin sinonimi kimi deyil, həm də danışanın həmin sözün söylənməsinə əhəmiyyət verməsini, sözün doğruluğuna əminliyini bildirir. "Elə dedi" cümləsi ilə müqayisədə "öylə dedi" cümləsi daha güclü bir təsdiq və vurğu ifadə edir. Yəni, "öylə" sözü "elə" sözündən daha çox emosional yük daşıyır.
Etimalogiyasına gəldikdə, "öylə" sözünün mənşəyi qədim türk dillərinə gedib çıxır və ehtimal ki, əsasən səs dəyişiklikləri nəticəsində müasir "elə" formasını almışdır. Bu dəyişikliklərin tarixi prosesi dialekt və lüğət tədqiqatlarının mövzusudur. "Öylə" sözünün qədimliyi onun yazılı mənbələrdə daha az rast gəlinməsinə baxmayaraq, danışıq dilində davamlılığını göstərir.
Nəticə olaraq, "öylə" sözünü sadəcə "elə"nin sinonimi kimi təqdim etmək onun dil tarixi və məna çalarlarını tam əks etdirmir. "Öylə" sözü, köhnəlmiş olsa da, dil tarixini anlamaq, dilin inkişafını izləmək üçün əhəmiyyətli bir elementdir. Onun müasir dilin zənginləşdirilməsində yerinin olması isə nitq mədəniyyətinin zənginliyinin bir əlamətidir.