Övza (ər. وَضْع - vəz'in cəm halından) klassik Azərbaycan ədəbi dilində "vəziyyət", "hal", "durum" mənalarında işlənən bir sözdür. Ərəb dilindəki "vəz' " (وضع) felinin mənası "qoymaq", "yerləşdirmək", "təyin etmək"dir. Cəm halında isə müxtəlif vəziyyətlərin, halların məcmusunu, ümumi bir vəziyyəti ifadə edir. Beləliklə, "övza" sözü konkret bir hadisənin deyil, daha çox bir vəziyyətin, bir durumun ümumi təsvirini verir.
Misal olaraq, "Xalqın övzaına xəbərdar ol" cümləsində "övza" sözü xalqın ümumi vəziyyətini, sosioloji vəziyyətini, həyat tərzinin ümumi xüsusiyyətlərini ifadə edir. Yəni, xalqın necə yaşadığını, nələrlə məşğul olduğunu, ümumi sosial vəziyyətini bilmək məsləhət görülür.
S.Ə.Şirvani misalında isə ("Bədirlənmiş ay qalxıb, göyün bir qatında durub, bu övzaya tamaşa") "övza" sözü göyün və ya gecənin vəziyyətini, görünüşünü, ümumi atmosferini təsvir edir. Burada "övza" konkret bir hadisəni deyil, poetik bir mənzərənin ümumi təsirini, atmosferini ifadə edir. Ayın görünüşü, göyün vəziyyəti birlikdə bir ümumi "övza" təşkil edir.
Qeyd etmək lazımdır ki, "övza" sözü müasir Azərbaycan dilində geniş istifadə olunmur və daha çox klassik ədəbiyyatda rast gəlinir. Onun sinonimləri olaraq "vəziyyət", "durum", "hal", "səhnə" kimi sözlərdən istifadə oluna bilər, ancaq bu sözlərin hər biri "övza"nın ifadə etdiyi nəzərəçarpacaq dərəcədə geniş və ümumiləşdirilmiş mənanı tam əks etdirmir.