Övrət (ər. أُخرى - uxra, "digər", "ikinci" sözündən) köhnəlmiş bir sözdür və əsasən qadın üçün işlənir. Müasir Azərbaycan dilində az istifadə olunmasına baxmayaraq, tarixi mətnlərdə, xüsusilə də klassik ədəbiyyat nümunələrində rast gəlinir. Lüğətlərdə "arvad", "zövcə", "həyat yoldaşı" kimi tərcümə olunsa da, bu tərcümələr mənasının tamlığını əks etdirmir. Çünki "övrət" sadəcə qadının əri ilə olan münasibətini deyil, həm də onun sosial statusunu, ailəvi mövqeyini ifadə edirdi.
"Övrət" sözü, "həyat yoldaşı" mənasını verən "arvad" və "zövcə" sözlərindən fərqli olaraq, daha çox açıq bir ifadə deyildir. "Arvad" və "zövcə" daha neytral və quru bir üsluba sahibikən, "övrət" sözü bəzən şəxsiyyətin xüsusiyyətlərinə, ailə daxilindəki roluna və hətta onun gözəlliyinə və əxlaqına işarə edə bilərdi. Məsələn, "Sağ tərəfdən hacının övrəti əyləşib əlində dəsmal" cümləsində sözün təkcə həyat yoldaşı mənası deyil, həm də hacının əzəmətli və hörmətli bir qadınla evli olmasına işarə var.
Ərəbcə kökünün "digər", "ikinci" mənasını nəzərə alaraq, "övrət" sözünün qadını kişinin "digər yarısı", həyatında "ikinci əhəmiyyətli" şəxs kimi təsvir etdiyi deyə fərziyyə irəli sürülə bilər. Bu, həm də o dövrün patriarxal cəmiyyət strukturunu əks etdirir.
Müasir Azərbaycan dilində "övrət" sözü demək olar ki, işlədilmir və əvəzinə "arvad", "zövcə", "həyat yoldaşı" kimi daha aydın və qəbul olunmuş ifadələr istifadə olunur. Lakin klassik əsərləri oxuyarkən və köhnə yazıları anlamaq üçün bu sözün tarixi kontekstini və məna çalarlarını bilmək vacibdir.