Azərbaycan dilinin izahlı lüğətlərində "övkələnmək" sözü ümumiyyətlə "övkələmək" felindən törəmə kimi qeyd olunur. Lakin bu, sözün mənasını tam əhatə etmir. "Övkələnmək" sadəcə bir hərəkətin passiv formasını ifadə etməkdən daha çoxdur. O, daxili bir narahatlıq, qorxu, qeyri-müəyyənlik və ya həyəcan hissi ilə əlaqədardır. Belə ki, insan bir vəziyyətə, hadisəyə və ya gözlənilən bir şeyə görə daxildən narahat olur, özünü rahat hiss etmir, əsəbiləşir və ya qorxur. Bu hisslər fiziki hərəkətlərlə (məsələn, əl-ayağını oynatmaq, yerində fırlanmaq) özünü göstərə bilər, lakin mütləq belə deyil.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "övkələmək" felinin kökü türkcədəki "övkə" sözündən törəyir. "Övkə" sözü çox vaxt "narahatlıq, həyəcan, qorxu" kimi mənaları ifadə edir. Beləliklə, "övkələnmək" sözü daxili bir narahatlıq və ya qorxu hissinin ifadəsidir. Bu narahatlıq səbəbsiz ola bilər, yaxud xarici amillərlə əlaqədar ola bilər.
Cümlə içərisində "övkələnmək" sözünün necə işləndiyinə dair nümunələr:
- O, imtahandan əvvəl çox övkələnmişdi. (İmtahan qorxusundan narahat idi)
- Qapı səsi eşidilməzdən əvvəl ürəyi övkələnmişdi. (Gözlənilməz bir hadisəyə görə narahat idi)
- Səhər tezdən heç bir səbəb olmadan özünü övkələnmiş hiss edirdi. (Səbəbsiz narahatlıq)
- Uşaq qaranlıqdan övkələnərək anasının yanına qaçdı. (Qaranlıqdan qorxu)
Göründüyü kimi, "övkələnmək" sözü sadəcə bir hərəkətin passiv formasını deyil, daha çox daxili bir psixoloji vəziyyəti, narahatlıq və ya qorxu hisslərini ifadə edir. Sözün mənasını daha dəqiq və geniş şəkildə anlamaq üçün kontekstin nəzərə alınması vacibdir.