Övc (ər. أوج - 'uc', 'zirvə') – köhnəlmiş leksik vahid olub, ən yüksək nöqtə, zirvə, hədd mənasında işlənir. Əsasən poetik üslubda və klassik ədəbiyyat nümunələrində rast gəlinir. Sözün kökü ərəb dilindən olub, "uç", "zirvə" mənalarını ifadə edir. Müasir Azərbaycan dilində daha çox "zirvə", "yüksəklik", "hədd" kimi sinonimlərlə əvəz olunur.
Bir çox hallarda "övci-fəza", "övci-fələk" kimi birləşmələrdə işlənir ki, bunlar da göyün, kainatın ən yüksək nöqtəsini, səmanın zirvəsini bildirir. Məsələn, "Övci-fəzada uçan quşlar" deyərkən, quşların göyün ən yüksək nöqtəsində uçması nəzərdə tutulur.
Misal cümlələrdə sözün mənası daha aydın şəkildə görünür:
- "Qüdrətinin övcinə çatmış padşah ədalətlə hökmranlıq edirdi." (Burada "övci" qüdrətin ən yüksək nöqtəsini ifadə edir.)
- "Şair şeirində vətən sevgisinin övcinə qalxmışdı." (Burada "övci" vətən sevgisinin ən yüksək səviyyəsini, zirvəsini göstərir.)
- "Övci-fəzadə parlaq ulduzlar görünür." (Bu cümlədə isə göyün, fəzanın ən uca nöqtəsindəki ulduzlar təsvir olunur.)
Ümumiyyətlə, "övç" sözü poetik təsvirlərə zənginlik qatmaq üçün istifadə olunan, zərif və ifadəli bir leksik vahiddir. Ancaq müasir Azərbaycan dilində geniş yayılmadığı üçün, mənasını bilməyən oxucular üçün izahlı lüğətlərdən istifadə etmək lazım ola bilər.