Ovutma sözü "ovutmaq" fellərinin məsdər formasıdır və əsasən iki əsas mənada işlənir. Birinci mənası, kədərlənmə, qəm-qüssə və ya narahatlıq içində olan bir şəxsi sakitləşdirmək, ruhi və əxlaqi cəhətdən rahatlatmaq, ümid vermək, nəcib sözlərlə təsəlli vermək deməkdir. Bu mənada ovutma, həm sözdə, həm də hərəkətdə ifadə oluna bilər. Məsələn, “Dostunun itkisinə görə ona dərin bir ovutma verdi”, “Uşağın ağlamasını ovutmaq üçün nənəsi ona nağıl danışdı” cümlələrində ovutma bu mənada işlənir.
İkinci mənada isə ovutma, bir insanı pis bir haldan, çətinlikdən, əzabdan, kədərdən xilas etmək, yaxud da bu halın təsirini azaltmaq üçün edilən hərəkətlər məcmusunu ifadə edir. Bu, bir növ müalicəvi təsirə malik ola bilər. Məsələn, “Xəstənin ovutması üçün həkim onunla uzun söhbət etdi”, “Yaxınlarını itirən ailəyə dövlətdən ovutma tədbirləri görüldü” cümlələrində ovutma bu mənada işlənir. Bu mənada ovutma, konkret hərəkətlər, prosedurlar, maddi və ya mənəvi dəstək kimi təzahür edə bilər.
Etimalogiyasına gəldikdə isə, “ovutma” sözünün kökü türk dillərindəki “ovut-” fel kökünə dayanır. Bu kök, “rahatlatmaq”, “təsəlli vermək”, “yumşaltmaq” mənalarını özündə ehtiva edir. Sözün “-ma” şəkilçisi isə məsdər şəkilçisidir və fellərin məsdər formasını yaradır.
Qeyd etmək lazımdır ki, ovutmanın təsiri subyektiv ola bilər. Nəyin bir insanı ovutduğuna digəri reaksiya verməyə bilər. Ovutmanın effektivliyi, ovutan şəxsin bacarığı, ovutulan şəxsin psixoloji vəziyyəti, və əlaqələrinin keyfiyyətindən asılıdır.