Ovulmaq₂ (fe'l) — İki əsas mənada işlənir: birincisi, bir səthin digər bir səthlə yüngülcə sürtülməsi, ovuşdurulması; ikincisi isə, bir şeyin ovuşdurmaq yolu ilə təmizlənməsi və ya parıltılı hala gətirilməsi. Birinci mənada, hərəkət yüngül və nazik olur, zərər vermədən, sadəcə səthin səthlə təması nəticəsində yaranır. İkinci mənada isə daha intensiv və məqsədyönlü bir ovuşdurma hərəkəti nəzərdə tutulur, burada məqsəd təmizlik və ya parlaqlıq əldə etməkdir.
Mənşəyi: "Ovulmaq" fə'li türk dillərinin köhnə təbəqəsinə aiddir və "ov" kökünə "-ul-" məsdər əlavəsindən əmələ gəlmişdir. "Ov" kökü həm sürtmək, ovuşdurmaq, həm də ovlamaq, yəni ov etmək mənasını verir. Beləliklə, "ovulmaq" sözünün əsas mənası "ovmaq" hərəkətinin passiv forması kimi anlaşılmalıdır.
Cümlədə işlənməsi:
Birinci məna (yüngül sürtmə): "Uşağın yanaqları soyuqdan ovulmuşdu." (Burada soyuq havanın yanağa təsiri nəticəsində yüngül bir qızarmanın yaranması nəzərdə tutulur.) "Ayaqları çox gəzməkdən ovulmuşdu." (Burada gəzməyin nəticəsində ayaqların yüngülcə sürtülməsi və həssaslaşması nəzərdə tutulur.)
İkinci məna (təmizləmək, parıltılı hala gətirmək): "Qızıl üzüyü yumşaq bir parça ilə ovdu." (Burada üzüyün təmizlənməsi və parıltılı hala gətirilməsi məqsədi ilə ovuşdurma əməliyyatı nəzərdə tutulur.) "Mebeli xüsusi bir pasta ilə ovub parlatdı." (Burada mebelin təmizlənməsi və parıltılı hala gətirilməsi üçün ovuşdurma istifadə edilmişdir.)
"Burnu ovulmaq" ifadəsi: Bu ifadə birinin burnunun soyuqdan və ya başqa səbəblərdən qızarması və həssaslaşmasını ifadə edir. Burada "ovulmaq" fə'li birinci mənasında, yəni yüngül sürtülmə mənasında işlənir.