Orákul (yun. ὀράκλον - oraklon) sözü antik dövrlərdən qalmış bir termin olub, qeybdən xəbər verən, gələcəyi öncədən söyləyən kahin və ya kahinə məxsus müqəddəs yer deməkdir. Sadəcə "falçı" və ya "rəmmal" kimi tərcüməsi, sözün zəngin mənasını tam əks etdirmir. Orákul, sadəcə bəxt söyləməklə məşğul olan bir şəxs deyil, həm də ilahi ilhamla gələcəkdən xəbər verən, tanrıların iradəsini insanlara çatdıran bir vasitə idi.
Antik Yunanıstan və Roma mədəniyyətində orakullar müqəddəs yerlərdə, məsələn, Delfi Apollon məbədində yerləşirdi. Orákulun verdiyi cavablar, bəzən qeyri-müəyyən, simvolik və çətin anlaşılır olurdu. Bu cavabların düzgün təfsiri, xüsusi bilik və bacarıq tələb edirdi. Orákulun sözlərinin təfsiri, həm də siyasi və sosial həyatda mühüm rol oynayırdı, çünki hökmdarlar və adi insanlar, mühüm qərarlar qəbul etməzdən əvvəl, orakulların rəyinə istinad edirdilər.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, oraklon sözünün kökü olan orao (ὁράω) "görürəm" felindən törədiyini görürük. Yəni, orakul, gələcəyi "görən", ilahi ilhamla gələcəyi "gözləyən" deməkdir. Bu mənada, sadəcə falçılıqdan daha geniş bir məna kəsb edir. Orákulun "səsi" (cavabı) tanrıların, ruhların və ya digər qeyri-adi qüvvələrin səsi kimi qəbul edilirdi.
Müasir istifadədə "orakul" sözü həm tarixi mənasında (məsələn, "Delfi orakulu"), həm də məcazi mənada (məsələn, "elm adamlarının orakulu" kimi) işlədilə bilər. Məcazi mənada öz sahəsində uzun illər təcrübə qazanmış, böyük biliyə malik bir şəxs və ya qurum haqqında danışarkən istifadə olunur.