Oxucu sözü Azərbaycan dilində geniş məna daşıyan bir termindir. Lüğətlərdə sadəcə "kitab və s. oxuyan, mütaliəçi" kimi təqdim olunsa da, bu, onun əhatə dairəsinin tam əksini əks etdirmir. Əslində, "oxucu" termini passiv bir fəaliyyəti deyil, daha çox fəal bir qarşılıqlı əlaqəni, oxuma prosesinin həm intellektual, həm də emosional tərəflərini əhatə edir.
Etimoloji baxımdan, söz kökü "oxu-" felindən törəmədir. "Oxumaq" hərəkətinin məruz qalan tərəfi olan "oxucu" yalnız kitab oxuyan şəxs kimi deyil, həm də müxtəlif mətn növlərini (məqalə, şeir, hekayə, sənəd və s.) qavrayan, analiz edən və onlara münasibət bildirən fərdi təmsil edir. Buna görə də, "oxucu" termini passiv "kitab oxuyan" anlayışından daha geniş məna kəsb edir.
Cümlə içərisində istifadəsinə nəzər salaq: "Yazıçılarla oxucuların görüşü" cümləsində "oxucular" sözü müəyyən bir ədəbi əsərin oxuyucularını, yaxud da ümumilikdə ədəbiyyata maraq göstərən insanların bir qrupunu təmsil edir. "İndi xəbər verim oxucuma mən" cümləsində isə "oxucu" daha çox müəllif-oxucu münasibətinin, şəxsi bir əlaqənin ifadəsidir. Burada "oxucu" müəllifin əsərlərini izləyən, ona bağlı bir şəxsi, yaxud da həmsöhbət kimi qəbul olunur.
Beləliklə, "oxucu" termini sadəcə bir fəaliyyətin ifadəçisi deyil, oxuma prosesinin fəal iştirakçısı, ədəbi əsərlərin qavranılması və təfsirinə özünəməxsus yanaşma tərzinə malik olan bir şəxsiyyəti təsvir edir. O, eyni zamanda, müəllif ilə ədəbi əsər arasında bir körpü rolunu oynayır.