Oxlovçu sözü köhnəlmiş bir termin olub, əsasən Azərbaycanın tarixi çörəkçilik ənənələrində işlənirdi. Müasir Azərbaycan dilində nadir hallarda rast gəlinən bu söz "çörəkxanada xəmir yayan işçi" mənasını verir. Lüğətlərdəki qısa tərifdən fərqli olaraq, oxlovçunun vəzifəsi sadəcə xəmir yaymaqdan daha geniş idi.
Oxlovçu, çörək bişirmə prosesinin əhəmiyyətli bir hissəsini təşkil edən, xüsusi bacarıq və təcrübə tələb edən bir peşə sahibidir. O, yalnız xəmiri yaymaqla kifayətlənmirdi; xəmirin keyfiyyətini yoxlayır, onun uyğun qalınlığa gətirilməsini təmin edir, bəzi hallarda xəmirin tərkibinə əlavələr edir və ya xəmirin növündən asılı olaraq müxtəlif texnikalardan istifadə edərək onu yayırdı. Məlumatların azlığı səbəbindən oxlovçuların iş prosesinin bütün incəliklərini tam olaraq bərpa etmək çətin olsa da, onların çörək bişirmə prosesindəki əhəmiyyətli rolunu inkar etmək mümkün deyil.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "oxlov" sözü ilə əlaqəli olduğunu görərik. "Oxlov" (və ya "oxlaq") çörəkçilikdə xəmir yaymaq üçün istifadə olunan bir alətdir. Beləliklə, "oxlovçu" sözü "oxlovla işləyən" mənasını da özündə ehtiva edir. Bu terminin köhnəlmiş olmasına baxmayaraq, onun leksik varlığını qoruyub saxlamaq və Azərbaycanın zəngin mədəni irsinin bir hissəsi kimi qorumaq vacibdir.
Cümlədə necə işləndiyinə nümunə: "Üzü pörtmüş şatır oxlovçu, əllərini una batıraraq, nazik-nazik xəmir yayır, sonra isə həmin xəmiri təndirə yapışırdı." Bu cümlədə oxlovçunun iş prosesi daha aydın şəkildə təsvir olunur və onun çörək bişirmədəki rolunun əhəmiyyəti vurğulanır.