Obyektivizm [lat. objectivus - obyektiv] termini iki əsas mənada işlədilir:
1. Obyektivlik: Bu, obyektivizmin daha geniş və əsas mənasıdır. Obyektivlik, şəxsi hisslərdən, subyektiv fikirlərdən, qərəzdən və ya ön yargılardan asılı olmayaraq, real həqiqətə və gerçəkliyə uyğun olaraq hadisələrə, faktlar və ya proseslərə yanaşmanı ifadə edir. Obyektiv yanaşma, tədqiqatda, təhlilində və qərar qəbulunda dərhal təsirlər və ya emosiyaların deyil, faktların və sübutların əsas rol oynadığını nəzərdə tutur. Obyektivlik elmi araşdırmaların, tarixi təhlillərin və hər hansı bir rasional mühakimənin əsas prinsipidir. Məlumatın obyektiv təqdimatı, müəyyən bir mövzunun hər tərəfini əhatə edən, fərqli baxış nöqtələrini nəzərə alan və qərəzsiz, tərəfsiz olduğunu göstərir.
2. Passiv qeyd etmə və zəruriliyə təsdiq: Bu mənada obyektivizm, ictimai hadisələrə qarşı fəal müdaxilə etmədən, sadəcə olaraq onları müşahidə edib qeyd etmə və bu müşahidələr əsasında onların mövcudluğunu və ya zəruriliyini təsdiq etmə mövqeyini ifadə edir. Bu yanaşma, ictimai hadisələrin dəyişdirilməsinə və ya tənzimlənməsinə cəhd etmədən, onların öz-özlüyündə getdiyi təbii axını qəbul etməyi nəzərdə tutur. Bu mənada obyektivizm, bəzən passivlik və ya fatalizm kimi şərh edilə bilər, çünki ictimai dəyişikliklərə aktiv təsir göstərmək əvəzinə, mövcud vəziyyəti qəbul etməyə yönəlir. Bu yanaşma, həm də sosial darvinizm kimi ideologiyaların əsasında durur. Belə bir obyektivizm, sosial problemlərə qarşı laqeyd yanaşmaya gətirib çıxara bilər və tənqidə məruz qalır.