Niknam (fars. نِکنام) sifəti köhnə Azərbaycan dilində işlənmişdir və fars mənşəlidir. Əsasən iki əsas mənaya malikdir:
1. Yaxşı ad qazanmış, yaxşı xatirə qoymuş: Bu məna, sözün etimologiyasından birbaşa törəyir. "Nik" (yaxşı) və "nam" (ad, şöhrət, xatirə) morfemlərindən təşkil olunmuş "niknam" sözü, həyatında yaxşı işlər görmüş, xeyirxah əməlləri ilə yad edilən, yaxşı ad-san qazanmış şəxslər üçün işlənir. Məsələn: "O, ədalətli və xeyirxah bir hakim idi və öz niknamı ilə tarixdə əbədiləşdi." burada "niknam" sözü, hakimin ədalətli və xeyirxah davranışları sayəsində yaxşı xatirə qoyması mənasını ifadə edir.
2. Yaxşı ad-sanı olan, hörmətli: Bu məna, birincidən törəyir, lakin daha çox sosial statusa və ictimai rəyə yönəlib. Niknam insan, sadəcə yaxşı xatirə qoymayan, həm də cəmiyyətdə hörmətli mövqeyə sahib olan, adına hörmətlə yanaşılan şəxsdir. Məsələn: "O, öz peşəsində niknam bir mütəxəssis idi." bu cümlədə, mütəxəssisin yüksək peşəkarlığından və bu peşəkarlığın yaratdığı hörmətdən bəhs edilir.
Ümumi olaraq, "niknam" sözü müsbət bir konnotasiyaya malikdir və əxlaqi cəhətdən yüksək keyfiyyətlərə malik insanları təsvir etmək üçün istifadə olunur. Köhnə ədəbiyyatda daha çox rast gəlinən bu söz, müasir Azərbaycan dilində nadir hallarda işlənsə də, onun mənası və etimologiyasını bilmək dilin zənginliyini anlamaq üçün vacibdir. Misal olaraq, verilən şeir parçasında "Qazandı o bu niknamı olsun daima" misrasında şəxsin yaxşı əməllərinə görə əbədi olaraq yaxşı xatırlanacağı ifadə olunur.