“Nırıldama” sözü “nırıldamaq” fellərinin isim halıdır. Azərbaycan dilində geniş yayılmış bu söz, əsasən alçaq səslə, ancaq eşidiləcək şəkildə, qıcıqlanma, narazılıq və ya şikayət ifadə edərək danışmağı bildirir. Sözün mənası kontekstdən asılı olaraq incə bir mızıldanmadan tutmuş, aydınca eşidilən, amma qəzəbli və ya kədərli tonlu şikayətə qədər dəyişə bilər. Bu mənada, sadəcə aşağı səslə danışma deyil, həm də danışanın emosional vəziyyətinin ifadəsi önəmlidir.
Etimoloji baxımdan, “nırıldamaq” feli türk dilləri ailəsinə məxsusdur. Kökü qədim türk dillərindəki “nır-” və ya oxşar səslərlə başlayan sözlərlə əlaqələndirilə bilər. Bu kökün “aşağı səslə danışmaq”, “mızıldamaq”, “inildəmək” kimi mənaları ifadə etdiyi düşünülür. “-ıldamaq” isə bir əməli davamlılıq bildirən əlavədir. Beləliklə, “nırıldamaq” sözü “aşağı səslə davamlı danışmaq” kimi tərcümə oluna bilər.
Cümlə içində istifadəsi: “Uşaq yeməyini istəməyərək nırıldamağa başladı.” bu cümlədə nırıldama, uşağın narazılığını bildirən alçaq səsli danışmasını ifadə edir. “Qoca nənə öz-özünə nırıldayırdı.” bu cümlədə isə nırıldama, daha çox öz-özünə danışma, incə bir mızıldama kimi təsəvvür edilir. “Onun davamlı nırıldaması hamını bezdirmişdi.” bu cümlədə isə nırıldama, davamlı, qıcıqlandırıcı bir şikayət kimi təsvir olunur. Göründüyü kimi, “nırıldama” sözünün mənası və intonasiyası cümlənin kontekstindən və işlənmə üsulundan asılı olaraq dəyişir.
Yekun olaraq, “nırıldama” sözü alçaq səslə, əsasən narazılıq, şikayət və ya qıcıqlanma ifadə edərək danışmağı ifadə edən, mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişən bir isimdir. Türk dilinin köklü sözlərindən olan “nırıldama”, ədəbi və gündəlik dil istifadəsində geniş yayılmışdır.