Nazəndə sözü Azərbaycan dilində geniş yayılmış, əsasən poetik üslubda işlənən bir söz olub, "nazlı", "incə", "nəfis", "gözəl qız" mənalarını əhatə edir. Sözün əsasında "naz" felinin məsdəri durur. "Naz" özünü əziz bilmə, həddən artıq incəlik, təəssübkeşlik mənalarını verir. Beləliklə, "nazəndə" özünü əziz bilən, incə, nəvazişkar, gözəl bir qadını ifadə edir. Bu söz sadəcə "gözəl" mənasından daha çox şey ifadə edir; özünə məxsus bir cazibə, əzəmət və incəlik toxunur.
Lugətlərdəki "nazəndə dilbər, nazəndə yar, nazəndə gözəl" kimi ifadələr sözün müxtəlif kontekstlərdə işlədilməsini göstərir. "Dilbər" sözü ilə birlikdə istifadə olunması cazibədarlığı, "yar" sözü ilə sevgili olmağı, "gözəl" sözü ilə isə fiziki gözəlliyi vurğulayır. Lakin bu ifadələrin hamısı nazəndənin sadəcə xarici gözəlliyindən deyil, həm də daxili nəvazişindən, incəliyindən, özünəməxsus cazibəsindən qaynaqlanan cəlbediciliyini əks etdirir.
Misal olaraq verilən "Bu sualı verir mənə nazəndə bahar" ifadəsi isə şairanə bir təşbehdir. Baharın incəliyi, gözəlliyi və nəvazişkarlığı bir qadına nisbət edilir. Baharın nazlı, incə təsiri "nazəndə" sözü ilə və sözün bütün mənaları ilə mükəmməl ifadə olunur. Bu təşbeh baharın xarici gözəlliyindən daha dərin bir məna keçirməkdədir; ruh gözəlliyi, təzəlik və ümid əks olunur.
Yekun olaraq, "nazəndə" sözü, sadəcə bir sinonim deyil, özünəməxsus poetik və emosional bir yük daşıyan zəngin mənalı bir sözdür. Onun mənası kontekstdən asılı olaraq dəyişsə də, əsasında həmişə incəlik, nəvazişkarlıq, özünəməxsus bir cazibə və gözəllik durur.