Natıqburun sifəti, burnunun ucu yastı olan şəxsi ifadə edir. Lüğətlərdə sadəcə "burnunun ucu yastı olan" tərifi kifayət qədər dəqiq və dolğun deyil. Çünki "yastı" sözü nisbi bir anlayışdır və müxtəlif dərəcələrdə yastılıq ifadə edə bilər. Daha dəqiq bir tərif vermək üçün "yastı"lığın dərəcəsini və formasını əlavə etmək lazımdır.
Natıqburun burnun, ucunun qabarıqlığı az olan, əksinə, nisbətən düz və geniş, bəzən isə biraz basıq görünüşlü olması ilə xarakterizə olunur. Yəni burun ucu iti və qabarıq deyil, əksinə, daha çox düzəlmiş, geniş və ya yastılaşmışdır. Bu yastılıq, burun sümüyünün forması və qığırdaq toxumasının inkişafından asılı olaraq dəyişə bilər. Bəzi hallarda burun ucu tamamilə düz ola bilər, bəzi hallarda isə çox az bir qabarıqlıq qala bilər.
Sözün etimologiyasına nəzər salsaq, "natıq" əsasən danışıq qabiliyyətini ifadə edir, "burun" isə anatomik bir termindir. Lakin "natıqburun" ifadəsində iki hissənin bir-biri ilə məna etibarı ilə birbaşa əlaqəsi yoxdur. Bu, xalq etimologiyasının təsiri ola bilər, yaxud da qədim dövrlərdə bu tip burun formasının müəyyən bir xarakter və ya danışıq xüsusiyyəti ilə əlaqələndirilməsi nəticəsində yarana bilər.
Cümlədə işlənmə nümunələri:
- O, natıqburun uşaq idi, amma çox şirin gülümsəyirdi.
- Natıqburun qızın gözəl bir təbəssümü vardı.
- Onun natıqburunluğu onun gözəlliyinə heç bir təsir etmirdi.
Göründüyü kimi, "natıqburun" sifəti fiziki görünüşü təsvir edərək, həmçinin müsbət və ya mənfi kontekstlərə malik cümlələrdə işlənə bilər. Mənfi kontekstdə, məsələn, dəqiq ifadə etmək üçün "geniş və yastı burunlu" kimi ifadələr daha uyğun ola bilər.