Narəva sifəti fars dilindən (ناروا) keçmişdir və əsasən "rəva görülməyən", "xoşa gəlməyən", "layiq olmayan", "yol verilməyən", "namünasib" və "haqsız" mənalarını ifadə edir. Lüğətlərdə verilən bu mənalar sözün əhatə etdiyi kontekstin yalnız bir hissəsidir. Daha dəqiq bir tərif vermək üçün onun mənşəyini və istifadəsini daha geniş şəkildə araşdırmalıyıq.
Sözün kökü olan "rəva" sözü öz-özlüyündə "uyğun", "layiqli", "münasib" mənalarına malikdir. "Narəva" isə bu əsas mənanın inkarını ifadə edir, yəni "rəva olmayan". Bu baxımdan, "narəva" sözü sadəcə "xoşa gəlməyən" mənasından daha geniş bir kontekstdə işlənir. O, həm əxlaqi-hüquqi baxımdan düzgün olmayan, həm də sadəcə münasib olmayan halları ifadə edə bilir.
Məsələn, "narəva iş" ifadəsi həm qanunsuz bir əməli, həm də mənəvi cəhətdən qəbuledilməz bir davranışı ifadə edə bilər. Birinci halda, bu, qanunla qadağan olunmuş bir hərəkətdir, ikincisində isə etik normalara uyğun olmayan bir əməldir. "Narəva əməl", "narəva davranış", "narəva rəftar" kimi ifadələr də eyni kontekstdə işlənə bilər və eyni mənaları ifadə edər.
Bundan başqa, "narəva" sözünün işlənməsində kontekst çox vacib rol oynayır. Məsələn, "Narəva iddia" ifadəsi əsassız bir iddianı, "Narəva güman" ifadəsi isə yanlış bir düşüncəni ifadə edər. Beləliklə, "narəva" sözü müxtəlif kontekstlərdə "ədalətsiz", "haqsız", "qanunsuz", "münasib olmayan", "əsassız", "yanlış" və s. mənalarda işlənə bilər.
Yekun olaraq, "narəva" sözü fars mənşəli olub, "rəva olmayan" mənasını verən, müxtəlif kontekstlərdə "qanunsuz", "ədalətsiz", "haqsız", "namünasib", "əsassız", "yanlış" kimi mənaları ifadə edən geniş mənalı bir sifətdir. Onun mənası hər zaman cümlənin ümumi məzmunu ilə müəyyən olunur.