Nar₂ (ərəbcədən) — klassik Azərbaycan ədəbi dilində "od", "atəş" mənasında işlənən söz. Etimoloji baxımdan ərəb dilindəki نار (nār) sözündən götürülmüşdür və həm "od", həm də "atəş" mənalarını əhatə edir. Bu məna müasir Azərbaycan dilində də qorunsa da, daha çox poetik və ya klassik ədəbiyyat nümunələrində rast gəlinir. Müasir Azərbaycan dilində "od" və "atəş" üçün daha çox "od" və "atəş" sözləri üstünlük təşkil edir. Nar sözü, klassik əsərlərdə, xüsusilə də şeirlərdə, obrazlı ifadələr yaratmaq üçün, metaforik mənalarda da işlədilə bilər; məsələn, şiddətli ehtiras, qəzəb və ya hərarət ifadə etmək üçün.
Misal olaraq verilən "Aşıq Qərib" dən sitatda ("Bir söz ilə eldən-elə atıldım; Bu qərib ellərdə yaxdı nar məni.") "nar" sözü, şairin yaşadığı çətinlikləri, əzablarını və qərib eldə tək qalmasının ona verdiyi əzabı ifadə etmək üçün metaforik olaraq işlədilib. Burada "nar" odun yandırıcı təsiri ilə yanaşı, ruhən yandırıcı, sarsıdan və əzab verən vəziyyəti simvolizə edir. Yəni, "yanmaq" fikri burada yalnız fiziki deyil, həm də ruhani yananı, əzab çəkməni ifadə edir.
Beləliklə, "nar₂" sözünün mənası yalnız "od" və ya "atəş" ilə məhdudlaşmır. Kontekstdən asılı olaraq, poetik ifadələrdə, metaforik mənalar da daşıya bilər. Bu səbəbdən, sözün mənasını təkcə lüğət tərifi ilə deyil, ədəbi kontekst və istifadə olunduğu yerlərlə birlikdə dəyərləndirmək lazımdır.